Булбул табъам занад ин нағмаи боз

بلبل طبعم زند این نغمه باز

Комдм инак бчмни нағмаи соз

کامدم اینک بچمن نغمه ساز

Дар чамани наъти гулӣ дида ам

در چمن نعت گلی دیده ام

Замзамаи тоза бар ӯ чида ам

زمزمه تازه بر او چیده ام

Мишмрми нағмаи мастона ро

میشمرم نغمه مستانه را

Ранг навай май даҳуми афсона ро

رنگ نوی می دهم افسانه را

Пардаи зи асрори дарун май кашам

پرده ز اسرار درون می کشم

Зилли шаҳ аз пардаи бурун май кашам

ظل شه از پرده برون می کشم

намекунам ин даъвии олии асос

می کنم این دعوی عالی اساس

То бкии ин нағмаи занам дар либос

تا بکی این نغمه زنم در لباس

Ҷумла баронанд ки бесоя аст

جمله برآنند که بی سایه است

Венаи сухан аз сидқи тиҳӣ моя аст

وین سخن از صدق تهی مایه است

Сояи вараш чун нигарад бе басар

سایه ورش چون نگرد بی بصر

Соя ӯ дида вале дидаи вар

سایه او دیده ولی دیده ور

Сояи сӯрати талаб аз оби вгл

سایه صورت طلب از آب وگل

Соя маънӣ нафитад ҷузи бадал

سایه معنی نفتد جز بدل

Соя ӯ сайқалии офтоб

سایه او صیقلی آفتاب

Нури дарин соя бисӯзад ниқоб

نور درین سایه بسوزد نقاب

Нури ваии ороиш буд ҳама

نور وی آرایش بود همه

Соя ӯ асли вуҷӯди ҳама

سایه او اصل وجود همه

Соя ӯ буд казон бҳрзод

سایه او بود کزان بحرزاد

Вази нафасаши чашмаи тӯфони кушод

وز نفسش چشمه طوفان گشاد

Лавҳи вуҷӯд аз рақами фитнаи шаст

لوح وجود از رقم فتنه شست

Ҷунбиши ҳарф аз қалами фитнаи шаст

جنبش حرف از قلم فتنه شست

Соя ӯ буд ки дар боғи ноз

سایه او بود که در باغ ناز

Буд тмошоӣии гулҳои роз

بود تماشائی گلهای راز

Оташи намруд бар боғ ӯ

آتش نمرود بر باغ او

Лонаи фуруши чаманаши доғ ӯ

لانه فروش چمنش داغ او

Соя ӯ буд ки зад кӯси ҳасан

سایه او بود که زد کوس حسن

Ҷома илм кард бФонўси ҳасан

جامه علم کرد بفانوس حسن

Дашнаи ғам бар дил ёқӯб ронад

دشنه غم بر دل یعقوب راند

Заҳри маломат бзлихо чашонд

زهر ملامت بزلیخا چشاند

Соя ӯ буд ки нури суроғ

سایه او بود که نور سراغ

Дошт бароаи зулмоташи чароғ

داشت براه ظلماتش چراغ

Оби лабаши чашма ҳайвон макед

آب لبش چشمه حیوان مکید

Умри абади рахт бкўиш кашид

عمر ابد رخت بکویش کشید

Давлати мо байн ки садафҳои мо

دولت ما بین که صدفهای ما

Бо гуҳарон зот намӯд ошно

با گهران ذات نمود آشنا

Соя ӯ буд ки ӯ ранг дод

سایه او بود که او رنگ داد

Брзбри боди сабои пари кушод

برزبر باد صبا پر گشاد

Замзамаи муъаддилат оғоз кард

زمزمه معدلت آغاز کرد

Съўаҳу шаҳбози ҳам овоз кард

صعوه و شهباز هم آواز کرد

Соя ӯ буд ки дар боғи ҷӯад

سایه او بود که در باغ جود

Рӯҳи аминаши гул фитрат гушӯд

روح امینش گل فطرت گشود

Боди биҳишт аз нафасаш май вазид

باد بهشت از نفسش می وزید

Чашмаи ҳайвон злбш ме чакид

چشمه حیوان زلبش می چکید

эй гуҳарати мабдаи осори дӯст

ای گهرت مبدأ آثار دوست

Сояи ту матлаъи анвори дӯст

سایه تو مطلع انوار دوست

Сояи зоти ту мақдами бзот

سایه ذات تو مقدم بذات

Венаи сифатати фотиҳаи мӯъҷизот

وین صفتت فاتحه معجزات

Ҷавҳари ойинаи шоҳии тўӣӣ

جوهر آئینه شاهی توئی

Муъҷизаи сунъи илоҳии тўӣӣ

معجزه صنع الهی توئی

Пояи айвони ту миъроҷи тавр

پایه ایوان تو معراج طور

Сояи ту гавҳари дарёии нур

سایه تو گوهر دریای نور

Одам ва он ҷамъ ки пайғамбаранд

آدم و آن جمع که پیغمبرند

Шаҳри туро ҷумла иморат гаранд

شهر تو را جمله عمارت گرند

Ҳар яке аФзоидши ороишӣ

هر یکی افزایدش آرایشی

Рўбд аз ӯ ҳар ғаши волоишӣ

روبد از او هر غش وآلایشی

То з иморат шавад ин даҳ тамом

تا ز عمارت شود این ده تمام

Ҷилва кунӣ даравӣ , набӯд ҳаром

جلوه کنی دروی ، نبود حرام