Ва аз эшон буд Абузакариёи яҳёи бен мъозолрозии алўоъз беҳамто буд андрбораҳи хеш ва забонӣ дошт андар раҷо бидон махсӯсу бсхни маърифат ва ба Балх шуду онҷои боистод ва аз онҷои боз Найшобӯр омаду онҷо фармон ёфт андари шҳўри санаи смон ва хумсину мأтин .

و از ایشان بود ابوزکریّا یحیی بن معاذالرّازی الواعظ بی همتا بود اندربارۀ خویش و زبانی داشت اندر رجا بدان مخصوص و بسخن معرفت و به بلخ شد و آنجا بایستاد و از آنجا باز نیشابور آمد و آنجا فرمان یافت اندر شهور سنه ثمان و خمسین و مأتین.

Аҳмдбн исо гуяд ки аз яҳё шунидам гуфт зоҳид чун буд онк ӯро вараъ набӯд , мтўръ бош аз ончӣ туро нест пас зоҳиди шӯ .

احمدبن عیسی گوید که از یحیی شنیدم گفت زاهد چون بود آنک او را ورع نبود، متورّع باش از آنچه ترا نیست پس زاهد شو.

Ва ҳам аз вай ривоят кунанд ки гуфт гуруснагии тоӣбони тҷрбт буду гуруснагии зоҳидии сиёсат буду гуруснагии садиқони ткрм буд .

و هم از وی روایت کنند که گفت گرسنگی تائبان تجربت بود و گرسنگی زاهدان سیاست بود و گرسنگی صدّیقان تکرّم بود.

Яҳё гуяд фӯти схтр буд аз мӯат кӣ фӯт баридан буд аз ҳақу мӯат баридан буд аз махлуқот .

یحیی گوید فوت سختر بود از موت کی فوت بریدن بود از حق و موت بریدن بود از مخلوقات.

Яҳё гуяд зуҳди се чизаст андакӣу хилвату гуруснагӣ .

یحیی گوید زهد سه چیز است اندکی و خلوت و گرسنگی.

Ва ҳам яҳё гуяд хештани бҳичи чизи машғӯли мадори магар бидонча вақт бидон аввалитар буд .

و هم یحیی گوید خویشتن بهیچ چیز مشغول مدار مگر بدانچه وقت بدان اولی تر بود.

Яҳёи бблх сухан гуфт андари фазли тавонгарӣ бар дарвешӣ ва сӣ ҳазор дирамаш доданд , яке аз перон гуфт худои баракати мкнод ӯро дарин мол ва берун омад то бншобўр ояд қатъаш афтоду моли ббрднд .

یحیی ببلخ سخن گفت اندر فضل توانگری بر درویشی و سی هزار درمش دادند، یکی از پیران گفت خدای برکت مکناد او را درین مال و بیرون آمد تا بنشابور آید قطعش افتاد و مال ببردند.

Алҳсни бен алавӣа гуяд кӣ аз яҳё шунидам ки ҳар кӣ хёнаҳ кунад андари сари худои пардааш бадаради бошкоро .

الحسن بن علوّیه گوید کی از یحیی شنیدم که هر کی خیانة کند اندر سرّ خدای پرده اش بدرد بآشکارا.

Алии бен Муҳамад гуяд аз яҳё шунидам ки гуфт тзкит бидон кардани айб буд бар туу дӯстии эшон турои айб буд бар туу хор буд бар ту онки муҳтоҷ буд назд ту .

علی بن محمد گوید از یحیی شنیدم که گفت تزکیت بدان کردن عیب بود بر تو و دوستی ایشان ترا عیب بود بر تو و خوار بود بر تو آنک محتاج بود نزد تو.