Ва азин тайифа буд Абуҳомиди аҳмдбни хзрўиаҳи алблхӣ аз перони бузург буд аз хуросон ва бо Абӯтуроби Нахшабӣ суҳбат карда буд , бншобўр омаду абўҳФсро дид пас ббстом шуд бзёраҳи Абуязиду андари Фтўаҳи бузург буд ва абўҳФс гуфт ҳеҷ кас надидам баҳамати бузургтару андари аҳволи содиқтар аз Аҳмади хзрўиаҳ .

و ازین طایفه بود ابوحامد احمدبن خضرویه البلخی از پیران بزرگ بود از خراسان و با ابوتراب نخشبی صحبت کرده بود، بنشابور آمد و ابوحفص را دید پس ببسطام شد بزیارة ابویزید و اندر فتوّة بزرگ بود و ابوحفص گفت هیچ کس ندیدم بهمّت بزرگتر و اندر احوال صادق تر از احمد خضرویه.

Боязид гуяд устоди мо Аҳмадаст .

بایزید گوید استاد ما احمد است.

Мҳмдбн ҳомид гуяд наздики Аҳмад хзрўиаҳ будам буқати назъ ва навад ва панҷ солаш буду масаъла аз вай пурседанд чшмҳоء ӯ пар об шуд ва гуфт навад ва панҷ соласт то дар ҳамеи кӯбам акнӯн боз мегушойанд надонам ки бсъодти бозгшоинд ё бшқоўаҳу марои вақти ин куҷоаст ва ҳафтсад динори вомаш буду ғурямони вай наздик буданд гуфт аллоҳам ёрб , раҳни моли наздики худованди мол ман будам ва ту аз эшон бози мистонии ту ин воми бгзори ҳам дар соъати яке дар бикуфт ва гуфт воми хоҳон Аҳмад куҷоанд ва аз воми эшон бгзорди пас ҷон таслим кард . Вафоти ваии андари санаи арбаъӣну мأтин буду Аҳмад хзрўиаҳ гуяд ҳеҷ хоб нест гаронтар аз шаҳват ва ҳеҷ бандагӣ нест сахттар аз шҳўаҳ ва агар на гаронии ғифлат будӣ шҳўаҳ бар ту зафар наёфтӣ .

محمّدبن حامد گوید نزدیک احمد خضرویه بودم بوقت نزع و نود و پنج سالش بود و مسئلۀ از وی پرسیدند چشمهاء او پر آب شد و گفت نود و پنج سال است تا در همی کوبم اکنون باز می گشایند ندانم که بسعادت بازگشایند یا بشقاوة و مرا وقت این کجا است و هفتصد دینار وامش بود و غریمان وی نزدیک بودند گفت اَلّلهُمَّ یارب، رهن مال نزدیک خداوند مال من بودم و تو از ایشان باز میستانی تو این وام بگزار هم در ساعت یکی در بکوفت و گفت وام خواهان احمد کجااند و از وام ایشان بگزارد پس جان تسلیم کرد. وفات وی اندر سنۀ اربعین و مأتین بود و احمد خضرویه گوید هیچ خواب نیست گران تر از شهوت و هیچ بندگی نیست سخت تر از شهوة و اگر نه گرانی غفلت بودی شهوة بر تو ظفر نیافتی.