Ва аз ин тайифа буд абўҳФси умри бен силами алҳдод аз дияӣ буд ки онро гўждобод хонанд бар дарвозаи ншобўр бар роҳи Бухоро , ва яке буд аз ҷумлаи имомону содоти вафоти ваии андари шҳўри санаи сет ва сетину мأтин буд .

و از این طایفه بود ابوحفص عمر بن سلم الحدّاد از دیهی بود که آنرا گوژدآباد خوانند بر دروازۀ نشابور بر راه بخارا، و یکی بود از جملۀ امامان و سادات وفات وی اندر شهور سنه ستّ و ستّین و مأتین بود.

Ва абўҳФс гуяд аз маъсият куфр афзоед чунонк аз таб марг афзоед .

و ابوحفص گوید از معصیت کفر افزاید چنانک از تب مرگ افزاید.

Ва абўҳФс гуяд чун мурӣдро бсмоъи майл буд бдонки андари вай аз битолат бақиятаӣ монадаст .

و ابوحفص گوید چون مرید را بسماع میل بود بدانک اندر وی از بطالت بقیّتی ماندست.

Ва ҳам ӯ гуяд никўӣии адаби зоҳири унвони никўӣии адаби ботин буд .

و هم او گوید نیکوئی ادب ظاهر عنوان نیکوئی ادب باطن بود.

Ҳам ӯ рост ки гуфт ҷавонмардии инсофи бдоднсту инсоф нохостан . Абӯали алсқФӣ гуяд кӣ абўҳФс гуфт ҳар кӣ афъолу аҳволи хеши брнснҷди баҳри вақти бмизони китобу суннату хавотири хешро муттаҳам надорад ӯро аз ҷумлаи мардони мшмр .

هم او راست که گفت جوانمردی انصاف بدادنست و انصاف ناخواستن. ابوعلی الثَّقَفی گوید کی ابوحفص گفت هر کی افعال و احوال خویش برنسنجد بهر وقت بمیزان کتاب و سنّت و خواطر خویش را متّهم ندارد او را از جملۀ مردان مشمر.