Ва аз ин тайифа буд Абусолеҳи ҳмдўни бен аҳмдбни аммораи алқсори ншобўрӣ буду мазҳаби маломат аз вай пароканда шуд бншобўр , сҳбаҳи мҳмдбни силам албодрўсӣ карда буду суҳбати Абӯтуроби Нахшабӣ , вафоти ваии андари санаи аҳадӣ ва сабъину мأтин буд .

و از این طایفه بود ابوصالح حَمْدون بن احمدبن عمارة القصّار نشابوری بود و مذهب ملامت از وی پراکنده شد بنشابور، صحبة محمّدبن سلم البادروسی کرده بود و صحبت ابوتراب نخشبی، وفات وی اندر سنۀ احدی و سبعین و مأتین بود.

Ҳмдўнро пурседанд ки раво буд мардро сухани гуфтани во мардумон гуфт чун мтъин гардад бар ваии адоءи фариза аз Фризҳои худои андари илми вай ё тарсад кӣ касе андари бидъат ҳалок шавад умеди онк худояш барраанд .

حمدون را پرسیدند که روا بود مرد را سخن گفتن وا مردمان گفت چون متعیّن گردد بر وی اداء فریضۀ از فریضهای خدای اندر علم وی یا ترسد کی کسی اندر بدعت هلاک شود امید آنک خدایش برهاند.

Ҳам ӯ гуяд ҳар кӣ пиндорад кӣ нафас ӯ беҳтараст аз нафаси фиръавни кибр ошкоро карда бошад .

هم او گوید هر کی پندارد کی نفس او بهتر است از نفس فرعون کبر آشکارا کرده باشد.

Ҳам ӯрост гуфт то бдонстаҳам ки султонро фаросат буд андари асрори ҳаргизи бими султон аз дилами холӣ набӯдааст .

هم اوراست گفت تا بدانسته ام که سلطان را فراست بود اندر اسرار هرگز بیم سلطان از دلم خالی نبوده است.

Ҳам ӯ гуяд ҳаргоҳ ки мастӣ ба бинии нигари вайро айб накунӣ кӣ набояд ки бидон гирифтори гардӣ .

هم او گوید هرگاه که مستی به بینی نگر وی را عیب نکنی کی نباید که بدان گرفتار گردی.

Абдуллоҳ манозил гуяд Абусолеҳро гуфтам маро васият кун гуфт то туоне аз баҳри дунёи хашми мгир .

عبداللّه منازل گوید ابوصالح را گفتم مرا وصیّت کن گفت تا توانی از بهر دنیا خشم مگیر.

Вайро дӯстӣ бамурд ва бар болини вай буд чун ӯ фармон ёфт чароғ бикушт гуфтанд андарин вақти чароғ зиёда кунанд гуфт то акнӯн равғани чароғи он ӯ буд , акнӯн насиб варасааст .

وی را دوستی بمرد و بر بالین وی بود چون او فرمان یافت چراغ بکشت گفتند اندرین وقت چراغ زیادة کنند گفت تا اکنون روغن چراغ آن او بود، اکنون نصیب ورثه است.

Ҳмдўн гуяд ҳар кӣ андари сират салаф нигарад тақсир хеш бинаду вомондагӣ аз дрҷҳоءи мардон .

حمدون گوید هر کی اندر سیرت سلف نگرد تقصیر خویش بیند و واماندگی از درجهاء مردان.

Ҳам ӯ рост гуфт ҳарчӣ хоҳӣ ки пӯшида буд аз ту онро бар ҳеҷ кас ошкоро макун .

هم او راست گفت هرچه خواهی که پوشیده بود از تو آنرا بر هیچ کس آشکارا مکن.