Ва азин тоӣФаҳ буд Абуалҳусайн аҳмдбни мҳмдолнўрии Бағдодии зода буд хизмат сиррӣ карда буд ва аз аҳмдбни абии алҳўорӣ , ва аз ақрони ҷунайд буд вафот ӯ андари санаи хумсу тсъину мأтин буд . Кор ӯ бузург буду некӯи мъомлту некӯи забон .

و ازین طائفه بود ابوالحسین احمدبن محمّدالنوری بغدادی زاده بود خدمت سری کرده بود و از احمدبن ابی الحواری، و از اقران جنید بود وفات او اندر سنه خمس و تسعین و مأتین بود. کار او بزرگ بود و نیکو معاملت و نیکو زبان.

Нурӣ гуяд тасаввуфи даст ба доштани ҳазз нафасаст .

نوری گوید تصوّف دست به داشتن حظّ نفس است.

Ҳам ӯ гуяд азизтарини чизеи андари замонаи мо ду чизаст олимӣ кӣ ба илми хеш кор кунаду орифӣ ки сухан аз ҳақиқат гуяд .

هم او گوید عزیزترین چیزی اندر زمانۀ ما دو چیز است عالمی کی به علم خویش کار کند و عارفی که سخن از حقیقت گوید.

Аҳмдбни Муҳамад албрдъӣ гуяд кӣ аз муртаиш шунидам ки гуфт аз нурӣ шунидам ки ҳар ки даъвӣ кунад ҳолатӣ ва аз худои ъзўҷл кӣ ӯро аз ҳади илми шаръии беруни оради гирди ваии магарад .

احمدبن محمّد البَرْدَعی گوید کی از مرتعش شنیدم که گفت از نوری شنیدم که هر که دعوی کند حالتی و از خدای عزّوجلّ کی او را از حد علم شرعی بیرون آرد گرد وی مگرد.

Фарғонӣ гуяд аз ҷунайд шунидам ки гуфт то нурӣ бирафт ҳечкас аз ҳақиқати сидқ сухан нагуфт .

فَرْغانی گوید از جنید شنیدم که گفت تا نوری برفت هیچکس از حقیقت صدق سخن نگفت.

АбуМуҳамад мғозлӣ гуяд ҳечкас надидам бъбодт нурӣ гуфтанд ҷунайдро низ , гуфт ва на ҷунайдро .

ابومحمّد مَغازلی گوید هیچکس ندیدم بعبادت نوری گفتند جنید را نیز، گفت و نه جنید را.

Низ нурӣ гуяд кӣ мураққаъи ғтоӣӣ буд бар дар акнӯн мзблаҳҳост бар мурдорҳо .

نیز نوری گوید کی مرقّع غِطائی بود بر دُر اکنون مزبله هاست بر مردارها.

Гӯйанд нурӣ ҳар рӯзӣ аз сарой берун омадӣ ва нон барграфтӣ ва дар роҳ бсдқаҳ додӣу андар масҷид шудӣу намоз ҳаме кардӣ то вақти намоз пешин биёмадӣ ва дар дукон бикшодӣ ва ба рӯза будӣу бозорёни пндоштндӣ ки андари сарой нон хӯрдасту андар сарой гуфтандӣ дар бозор чизе хӯрдаст , андари ибтидои бист соли барин ҷамалат буд .

گویند نوری هر روزی از سرای بیرون آمدی و نان برگرفتی و در راه به صدقه دادی و اندر مسجد شدی و نماز همی کردی تا وقت نماز پیشین بیامدی و در دکان بگشادی و به روزه بودی و بازاریان پنداشتندی که اندر سرای نان خورده‌ست و اندر سرای گفتندی در بازار چیزی خورده‌ست، اندر ابتدا بیست سال برین جملت بود.