Ва азин тайифа АбуМуҳамад рӯем бен Аҳмади босли Бағдодӣ буд ва аз перони бузург буду вафоти ваии андари санаи слосу слсмоиаҳ буду мақарӣ буду фақиҳ бар мазҳаби Довӯд .

و ازین طایفه ابومحمّد روُیَمْ بن احمد باصل بغدادی بود و از پیران بزرگ بود و وفات وی اندر سنۀ ثلاث و ثلثمایه بود و مقری بود و فقیه بر مذهب داود.

Рӯем гуфт аз ҳукм ҳакимаст кӣ ҳукмҳо бар бародарон фарох дорад ва бар хештани танг фаро гирад кӣ бар эшон фарохи бкрдни атбоъи илм буд ва бар хештани танги бкрдн аз ҳукми вараъ буд .

رُوَیْم گفت از حکم حکیم است کی حکمها بر برادران فراخ دارد و بر خویشتن تنگ فرا گیرد کی بر ایشان فراخ بکردن اتّباع علم بود و بر خویشتن تنگ بکردن از حکم ورع بود.

Абуабдулло хафиф гуяд рӯемро гуфтам маро васиятӣ кун гуфт ин кор наёбӣ магари ббзли рӯҳ , агар ин туоне воло машғӯл мабош бтрҳоти суфиёну тараоти бтарин чизҳо буд ки халқони ҳамаи расм нигоҳ доранд ва ин тайифаи ҳақиқат .

ابوعبداللّه خفیف گوید روُیَمْ را گفتم مرا وصیّتی کن گفت این کار نیابی مگر ببذل روح، اگر این توانی والّا مشغول مباش بترّهات صوفیان و ترّهات بترین چیزها بود که خلقان همه رسم نگاه دارند و این طایفه حقیقت.

Рӯем гуфт кӣ нишастани ту бо ҳар гуруҳе ки буд аз мардумони бсломттар аз онк бо суфиён , бҳкми онки ҳамаи халқи матолибати эшон зоҳири шаръ буд магари ин тоӣФаҳ ки матолибати эшон ҳақиқати вараъ буду давоми сидқу ҳарки бо эшон нишинад ва хилоф кунад эшонро бар ончӣ эшон бидон мтҳққанд худои таъолии нури имон аз дилаши бозстонд .

رُوَیْم گفت کی نشستن تو با هر گروهی که بود از مردمان بسلامت تر از آنک با صوفیان، بحکم آنک همه خلق مطالبت ایشان ظاهر شرع بود مگر این طائفه که مطالبت ایشان حقیقت ورع بود و دوام صدق و هرکه با ایشان نشیند و خلاف کند ایشان را بر آنچه ایشان بدان متحقّق اند خدای تعالی نور ایمان از دلش بازستاند.

Рӯем гуяд андари Бағдоди рӯзии буқати гармгоҳ бкўӣӣ бигузаштам тишнагӣ бар ман ғалаба кард оби хостам аз сроӣӣу кӯдакӣ дар бикшоду кӯзаи оби андари даст , чун маро дид гуфт сӯфӣ ба рӯз об хӯрд пас азон ба рӯзи ҳаргизи рӯзаи нгшодм .

رُوَیْم گوید اندر بغداد روزی بوقت گرمگاه بکوئی بگذشتم تشنگی بر من غلبه کرد آب خواستم از سرائی و کودکی در بگشاد و کوزۀ آب اندر دست، چون مرا دید گفت صوفی به روز آب خورد پس ازان به روز هرگز روزه نگشادم.

Рӯем гуяд чун худои турои гуфтору кирдор рӯзӣ кунаду гуфторат боз сетанду кирдори бтўи бигузоради он неъматӣ буд , чун кирдорати бозстонду гуфторати бигузоради он мусӣбатӣ буд ва чун ҳар ду бозстонди нқмтӣ буд нъўзболлаҳ .

رُوَیْم گوید چون خدای ترا گفتار و کردار روزی کند و گفتارت باز ستاند و کردار بتو بگذارد آن نعمتی بود، چون کردارت بازستاند و گفتارت بگذارد آن مصیبتی بود و چون هر دو بازستاند نقمتی بود نَعوذُبِاللّهِ.