Ва аз эшон буд абўолФизи зоолнўни алмсрии ном ӯ сўбони бен иброҳӣм ва гӯйанд файзи бен иброҳӣму падараши нўбӣ буд . Ва вафот ӯ андари санаи хумсу арбаъӣну моءи тин буду ягонаи замони хеш буд андари забони ин тоӣФаҳу илми эшону бўръу ҳолу адаб , ӯро ғмз карданд бмтўкли амӣралмуъминӣн ӯро аз Миср биоварад ва чун андари наздик вай шуд пандаш дод мутаваккил бигирист ва ӯро азиз ва макрам бозгардонед . Ва мутаваккили чунон буд кӣ аҳли вараъро пеш ӯ ёд кардандӣ бигиристӣ ва гуфтӣ чун аҳли вараъро ёд кунед башитобед биёад кард зоолнўн . Ва зоолнўни мардии наҳиф буд сурх рӯйу сипед риш набӯд .

و از ایشان بود ابوالفیض ذاالنون المصری نام او ثوبان بن ابراهیم و گویند فیض بن ابراهیم و پدرش نوبی بود. و وفات او اندر سنۀ خمس و اربعین و ماء تین بود و یگانۀ زمان خویش بود اندر زبان این طائفه و علم ایشان و بورع و حال و ادب، او را غمز کردند بمتوکّل امیرالمؤمنین او را از مصر بیاورد و چون اندر نزدیک وی شد پندش داد متوکّل بگریست و او را عزیز و مکرّم بازگردانید. و متوکّل چنان بود کی اهل ورع را پیش او یاد کردندی بگریستی و گفتی چون اهل ورع را یاد کنید بشتابید بیاد کرد ذاالنّون. و ذاالنّون مردی نحیف بود سرخ روی و سپید ریش نبود.

Съидбн Усмон гуяд аз зоолнўн шунидам гуфт аломати дӯстии худои ъзўҷли мтобът кардани дӯст худоӣаст мҳмдслии аллоҳи алайҳи вслми андари хуйҳо ва феълҳои ӯу биҷой овардани амру суннат ӯ .

سعیدبن عثمان گوید از ذاالنون شنیدم گفت علامت دوستی خدای عزّوجلّ متابعت کردن دوست خدای است محمّدصلّی اللّه علیه وسَلَّم اندر خویها و فعلهای او و بجای آوردن امر و سنّت او.

Зоолнўнро пурседанд ки сифла кист гуфт онки бхдоӣ роҳ надораду нёмўзд .

ذاالنّون را پرسیدند که سفله کیست گفت آنک بخدای راه ندارد و نیاموزد.

Юсуфи бен алҳусайн гуяд кӣ андари маҷлиси зўолнўн ҳозир будаму солим мағрибӣ биёмад ва гуфт ё абоолФизи сабаби тавбаи ту чаҳ буд гуфт ъҷоӣбӣ буду тоқати надорӣ . Гуфт баҳақи маъбудат бар ту ки марои бгўӣӣ , зоолнўн гуфт хостам ки аз Миср берун шавам ба диҳӣ аз дияҳои Миср шавам андар дашт бихуфтам чашм боз кардам хўлӣ дидам нобӣно аз ошиёнаи биФтод замин бшикофт ва ду скраҳ аз он замини баромади яке заррин ва яке симин , андари яке кунҷид мехӯрду андари яке оби ҳмихўрд ман гуфтам инат ибрат пас бархестам ва бадаргоҳ шудам то онгоҳ ки маро пазируфтанд .

یوسف بن الحسین گوید کی اندر مجلس ذوالنّون حاضر بودم و سالم مغربی بیامد و گفت یا اباالفیض سبب توبه تو چه بود گفت عجائبی بود و طاقت نداری. گفت بحق معبودت بر تو که مرا بگوئی، ذاالنّون گفت خواستم که از مصر بیرون شوم به دهی از دیههای مصر شوم اندر دشت بخفتم چشم باز کردم خولی دیدم نابینا از آشیانه بیفتاد زمین بشکافت و دو سُکُره از آن زمین برآمد یکی زرین و یکی سیمین، اندر یکی کنجد میخورد و اندر یکی آب همیخورد من گفتم اینت عبرت پس برخاستم و بدرگاه شدم تا آنگاه که مرا پذیرفتند.

Абӯ даҷоҷа гуяд аз зоолнўн шунидам гуфт ки ҳикмати андари меъда қарор нагирад кӣ аз таоми пар бар омада бошад .

ابو دجاجه گوید از ذاالنّون شنیدم گفت که حکمت اندر معدۀ قرار نگیرد کی از طعام پر بر آمده باشد.

Зоолнўнро пурседанд аз тавба гуфт тавбаи ом аз гуноҳ буду тавбаи хос аз ғифлат .

ذاالنّون را پرسیدند از توبه گفت توبۀ عام از گناه بود و توبۀ خاص از غفلت.