Ва азин тоӣФаҳ буд Абуабдуллои мҳмдбни асмъили алмғрбии устоди иброҳӣми шебон буду шогирди алии рузин , сад ва бист соли умри вай буду вафоаи ваии андари санаи тсъу тсъину мأтин буд кори ваии аҷаб буду ҳичиз кӣ дасти одамии фарои он расида будӣ нахурдӣ бчндини сол , ва бен гиёҳ хӯрдӣу чизҳоء ки ода карда буд .

و ازین طائفه بود ابوعبداللّه محمّدبن اسمعیل المغربی استاد ابراهیم شیبان بود و شاگرد علی رزین، صد و بیست سال عمر وی بود و وفاة وی اندر سنۀ تسع و تسعین و مأتین بود کار وی عجب بود و هیچیز کی دست آدمی فرا آن رسیده بودی نخوردی بچندین سال، و بن گیاه خوردی و چیزهاء که عادة کرده بود.

Абуабдулло мағрибӣ гуяд фозилтарин вақтҳо ободон доштан вақтаст бмўоФқт .

ابوعبداللّه مغربی گوید فاضلترین وقتها آبادان داشتن وقتست بموافقت.

Ҳам ӯ гуяд хортарин мардумони дарвешӣ буд кӣ бо тавонгарӣ мудоҳина кунад ё ӯро мутавозеъ бошаду азизтарин халқононаст тавонгарӣ ки даравишонро мутавозеъ бошад ва ҳурмат дорад .

هم او گوید خوارترین مردمان درویشی بود کی با توانگری مداهنه کند یا او را متواضع باشد و عزیزترین خلقان آنست توانگری که درویشان را متواضع باشد و حرمت دارد.

Ва аз эшон буд абўолъбоси аҳмдбни мҳмдмсрўқ аз Тӯс буд ва ббғдод нишастӣ суҳбати ҳорис муҳосибӣ карда буд . Ва он сиррии сиқтӣ , вафоа ӯ дар Бағдод буд андари санаи тсъу тсъину мأтин .

و از ایشان بود ابوالعبّاس احمدبن محمّدِمسروق از طوس بود و ببغداد نشستی صحبت حارث محاسبی کرده بود. و آنِ سَریّ سَقَطی، وفاة او در بغداد بود اندر سنۀ تسع و تسعین و مأتین.

Ибн мсрўқ гуяд ки ҳар кӣ андари хавотири дил бо худои муроқибати биҷои орад ,у худои вирои андари ҳаракоти ҷавориҳ маъсӯм дорад .

ابن مسروق گوید که هر کی اندر خواطر دل با خدای مراقبت بجای آرد، و خدای ویرا اندر حرکات جوارح معصوم دارد.

Ибн мсрўқ гуяд таъзими ҳурмати муъминон аз таъзими ҳурмати худоӣ буду бандаи бмҳли ҳақиқат тақво бидон расад .

ابن مسروق گوید تعظیم حرمت مؤمنان از تعظیم حرمت خدای بود و بنده بمحلّ حقیقت تقوی بدان رسد.

Ҳам ӯ гуяд дарахти маърифатро оби фикрат бояду дарахти ғифлати об ҷаҳл хӯрду дарахти тавбаро об надомат диҳанду дарахти муҳаббатро оби мувофиқат .

هم او گوید درخت معرفت را آب فکرت باید و درخت غفلت آب جهل خورد و درخت توبه را آب ندامت دهند و درخت محبّت را آب موافقت.

Ибн мсрўқ гуяд ҳаргоҳ ки тамаъи маърифати дорӣу пеш аз он дараҷаи иродат муҳкам накарда бошӣ бар бисот ҷаҳл бошӣу ҳаргоҳ ки ирода талаб кунӣ пеш аз дурусти бкрдни мақоми тавбаи андари майдон ғифлат бошӣ .

ابن مسروق گوید هرگاه که طمع معرفت داری و پیش از آن درجۀ ارادت محکم نکرده باشی بر بساط جهل باشی و هرگاه که ارادة طلب کنی پیش از درست بکردن مقام توبة اندر میدان غفلت باشی.