Ва азин тайифа буд Абулҳасани алии бен мҳмдолмзин , Бағдодӣ буд , аз асҳоби саҳли бен Абдуллоҳу ҷунайду табақаи вақти эшон , бимика муҷовир буду вафоти ваии онҷо буд андари санаи смон ва ъушрину слсмоиаҳ , бо вараъу бузург буд .

و ازین طایفه بود ابوالحسن علیّ بن محمّدالمُزَیِّن، بغدادی بود، از اصحاب سهل بن عبداللّه و جُنَیْد و طبقۀ وقت ایشان، بمکّه مجاور بود و وفات وی آنجا بود اندر سنۀ ثمان و عشرین و ثلثمایه، با ورع و بزرگ بود.

Абубакр розӣ гуяд кӣ музайян гуфт гуноҳ аз пас гуноҳи уқубати гуноҳ буду никўӣӣ аз пас никўӣии савоби никўӣӣ буд .

ابوبکر رازی گوید کی مُزَیِّن گفت گناه از پس گناه عقوبت گناه بود و نیکوئی از پس نیکوئی ثواب نیکوئی بود.

Музайянро аз тавҳид пурседанд гуфт онки бадоне ки авсоф ӯ ҷудост аз авсофи халқ , бсФоти қадими муҳаддисоти азуи ҷудо боз шуданд .

مَزَیِّن را از توحید پرسیدند گفت آنک بدانی که اوصاف او جداست از اوصاف خلق، بصفات قدیم محدثات ازو جدا باز شدند.