Ва аз эшон буд Абӯалии бен алкотби номи ваии алҳсни бен Аҳмади суҳбати Абӯалии рӯдборӣу Абубакри мисрӣу перон дигар карда буду бузург буд андари ҳоли хешу вафоа ӯ андар сана наеву арбаъӣну слсмоиаҳ буд .

و از ایشان بود ابوعلیّ بن الکاتب نام وی الحسن بن احمد صحبت ابوعلی رودباری و ابوبکر مصری و پیران دیگر کرده بود و بزرگ بود اندر حال خویش و وفاة او اندر سنه نیّف و اربعین و ثلثمایه بود.

Ибн котиб гуяд мӯътазила хостанд кӣ хдоиро муназзаҳ гӯйанд аз ҷиҳати ақлу бхтои афтоданду суфиён аз тариқи илми тнзиаҳ худоӣ гуфтанд ва мсиб буданд .

ابن کاتب گوید معتزله خواستند کی خدایرا منزّه گویند از جهت عقل و بخطا افتادند و صوفیان از طریق علم تنزیه خدای گفتند و مصیب بودند.

Ибн котиб гуяд чун хавф дар дил қарор гирад бар забон ҳикмат равад .

ابن کاتب گوید چون خوف در دل قرار گیرد بر زبان حکمت رود.