Ва аз эшон буд АбуМуҳамади Абдуллоҳи бен мҳмдолрозии раҳмаи аллоҳи алайҳ , мавлуди ваии бншобўр буд ва аз ёрони АбуУсмони ҳирӣу Юсуфи бен алҳусайн ва рӯему смнўну перони дигар буд , вафот ӯ андари санаи сулс ва хумсину слсмоиаҳ буд .

و از ایشان بود ابومحمّد عبداللّه بن محمّدالرازی رَحْمَةُ اللّه عَلَیْه ،مولود وی بنشابور بود و از یاران ابوعثمان حیری و یوسف بن الحسین و رُوَیْم و سمنون و پیران دیگر بود، وفات او اندر سنۀ ثلث و خمسین و ثلثمایه بود.

Мҳмдбн алҳусайн гуяд кӣ аз Абдуллоҳ розӣ шунидам кӣ пурседанд аз ӯ чунаст кӣ мардумони ъибҳоء хеш донанд ва бо савоб нигараданд гуфт зеро ки мардумони бмбоҳоти илми машғуланд на баъамали илму боростни зоҳиру дасти бдоштни одоби ботини худои ъзўҷли длҳоءи эшон кӯри бкрдсту ҷавориҳи эшон банд барниҳодааст аз ибода .

محمّدبن الحسین گوید کی از عبداللّه رازی شنیدم کی پرسیدند از او چون است کی مردمان عیبهاء خویش دانند و با صواب نگردند گفت زیرا که مردمان بمباهات علم مشغولند نه بعمل علم و بآراستن ظاهر و دست بداشتن آداب باطن خدای عزّوجلّ دلهاء ایشان کور بکردست و جوارح ایشان بند برنهاده است از عبادة.