Ва аз ин тайифа буд Абулҳасани алии бен иброҳӣми алҳсрии басарӣ , ббғдод нишастӣу ҳол ӯ аҷиб буду пери вақт буду нисбат бо шблӣ кардӣ вафот ӯ ббғдод буд андари санаи аҳадӣ ва сабъину слсмоиаҳ .

و از این طایفه بود ابوالحسن علی بن ابراهیم الحُصری بصری، ببغداد نشستی و حال او عجیب بود و پیر وقت بود و نسبت با شبلی کردی وفات او ببغداد بود اندر سنۀ احدی و سبعین و ثلثمایه.

Ҳасрӣ гуфт мардумон гӯйанд ҳасрӣ бнўоФл мегуяд , врдҳости маро аз ҳоли брноӣӣ ки агар як ракаат даст бидорам бо ман итоб кунад .

حُصری گفت مردمان گویند حصری بنوافل میگوید، وردهاست مرا از حال برنائی که اگر یک رکعت دست بدارم با من عتاب کند.

Ва гуяд ҳар кӣ даъвӣ кунад андари чизе аз ҳақиқати дурӯғ зан кунад ӯро гувоҳи ошкорои ббрҳон .

و گوید هر کی دعوی کند اندر چیزی از حقیقت دروغ زن کند او را گواه آشکارا ببرهان.