Ва аз он ҷумлаи завқ ва шурбаст . Ва ин иборатӣ буд аз анк эшон ёбанд аз самароти таҷаллӣу нтиҷҳоءи кашфу пайдо омадан воридҳои бадеҳӣу аввали ин завқ буд пас шурб ва пас сирӣ , сФоءи мъомлти эшон воҷиб кунад аишонро чашедани маъонӣу вФоءи манозилоти эшон шурб воҷиб кунаду давоми мўослоти сирӣ воҷиб кунад , худованди завқи мтсокр буд худованди шурби скрон буду худованди сирии соҳӣ буд . Ҳркии дӯстӣ ӯ қавии бўдшрби ваии доим буд ва чун ин ҳоли доим буд шурб ӯро скр наёрад ва агар баҳақи соҳӣ буд аз ҳаззи фонӣ буд , ҳарчӣ бирав андар ояд андрў асар накунад ва тағайюр наёраду ҳаркии сар ӯ софӣ шуд шурб ӯ бар вай тира нагардаду ҳаркии шурб ӯро ғизои гашт аз он сабри натавонад кардан ва бе он боқӣ набӯд . Ва гуфтаанд андарин маънӣ . Шеър :

و از آن جمله ذَوق و شرْب است. و این عبارتی بود از انک ایشان یابند از ثمرات تجلّی و نتیجهاء کشف و پیدا آمدن واردهای بدیهی و اوّل این ذوق بود پس شرب و پس سیری، صفاء معاملت ایشان واجب کند ایشانرا چشیدن معانی و وفاء منازلات ایشان شرب واجب کند و دوام مواصلات سیری واجب کند، خداوند ذوق متساکر بود خداوند شرب سکران بود و خداوند سیری صاحی بود. هرکی دوستی او قوی بودشرب وی دائم بود و چون این حال دائم بود شرب او را سکر نیارد و اگر بحق صاحی بود از حظّ فانی بود، هرچه برو اندر آید اندرو اثر نکند و تغیّر نیارد و هرکه سرّ او صافی شد شرب او بر وی تیره نگردد و هرکه شرب او را غذا گشت از آن صبر نتواند کردن و بی آن باقی نبود. و گفته اند اندرین معنی. شعر:

Ҳам андарин маънӣ гуяд :

هم اندرین معنی گوید:

Ва гӯйанд яҳёи бен маози розии номаи набшати ббўизиди бастомӣ ки ӣнҷо кас ҳаст ки агар як қадаҳ бихӯрад ҳаргиз ташна нашавад . Бўизиди ҷавоби бози набшат ки аҷаб бимонадам аз заъифии ҳол ки ӣнҷо кас ҳаст ки агар дрёҳоءи олами бёшомд сайр нашавад ва низ зиёдат хоҳад .

و گویند یحیی بن معاذ رازی نامه نبشت ببویزید بسطامی که اینجا کس هست که اگر یک قدح بخورد هرگز تشنه نشود. بویزید جواب باز نبشت که عجب بماندم از ضعیفی حال که اینجا کس هست که اگر دریاهاء عالم بیاشامد سیر نشود و نیز زیادت خواهد.

Ва бдонки кأси қурб аз ғайб андар ояд ва он нагардонанд магар бар асрорӣ кӣ аз бандагии чизҳо озодӣ ёфта буд .

و بدانک کأس قرب از غیب اندر آید و آن نگردانند مگر بر اسراری کی از بندگی چیزها آزادی یافته بود.