Ва аз ин ҷумлаи лўоӣҳу тўолъ ва лўомъаст . ЛФзҳоӣисти як бадӣгари наздик , бас фарқӣ нест миёни эшон ва ин сифати асҳоби бдоёт буд бнзик шудани бадалу рўшноӣии офтоби маърифати аишонро ҳануз равшан нашуда бошад валикини ҳақи субҳонаи втъолии рӯзии дил эшон медиҳад баҳр вақте , чунонк гуяд . ?лаами рзқҳми фӣҳо бикраи въшёи ҳаргоҳ ки осмони дили эшон торик шавад бмиғи ҳзўз , барқи кашфи бдрФшди аишонроу лўомъи қурб рухшанда гардад ва эшон дар вақти стар мунтазир бошанд лўоӣҳро чунонк ҳаме гуяд шеър :

و از این جمله لوائح و طَوالِع و لوامِعْ است. لفظهائیست یک بدیگر نزدیک، بس فرقی نیست میان ایشان و این صفت اصحاب بدایات بود بنزیک شدن بدل و روشنائی آفتاب معرفت ایشانرا هنوز روشن نشده باشد ولیکن حق سبحانَهُ وتعالی روزی دل ایشان میدهد بهر وقتی، چنانک گوید. لَهُمْ رِزْقُهُمْ فیها بُکْرَةً وعَشیِّاً هرگاه که آسمان دل ایشان تاریک شود بمیغ حظوظ، برق کشف بدرفشد ایشانرا و لوامع قرب رخشنده گردد و ایشان در وقت ستر منتظر باشند لوائح را چنانک همی گوید شعر:

Бовели лўоӣҳ буд пас лўомъи пас тўолъ , лўоӣҳ чун барқӣ буд кӣ битобад ва пӯшида гардад ва нопадид шавад чунонк шоир гуяд :

باوّل لوائح بود پس لوامع پس طوالع، لوائح چون برقی بود کی بتابد و پوشیده گردد و ناپدید شود چنانک شاعر گوید:

Ва дигар ҳаме гуяд :

و دیگر همی گوید:

Лўомъи пайдотар буд аз лўоӣҳу заволаши бад-ӣн зӯдӣ набошад ду вақт ё се вақт бимонад валикини чунон буд кӣ гуфтаанд дарин маънӣ . Шеър : волъини бокиаҳи лами тшбъи алнзро . Чун битобад зи ту мунқатиъ кунад туро ва ҷамъ кунад бахуди валикин ҳануз нури рӯзи тамом нашуда бошад кӣ лашкари шаб бар вай тохтани орад чунонк гуфтаанд шеър :

لوامع پیداتر بود از لوائح و زوالش بدین زودی نباشد دو وقت یا سه وقت بماند ولیکن چنان بود کی گفته اند درین معنی. شعر: وَالْعَیْنُ باکیةٌ لَمْ تُشْبِعِ النَظرا. چون بتابد ز تو منقطع کند ترا و جمع کند بخود ولیکن هنوز نور روز تمام نشده باشد کی لشکر شب بر وی تاختن آرد چنانک گفته اند شعر:

Ва тўолъи боқитар буду султон ӯ қавитар буду торикии беҳтари бараду тӯҳмат аз ӯ рамидатар буду султон ӯ қавитар буд валикин бар хатари фурӯ шудан буд бқоء ӯ доим набӯду бими иртиҳолаш буду ҳоли фурӯ шуданаши дароз буд ва ин маънӣҳо кӣ аз лўоӣҳу лўомъ ва тўолъаст мухталифанд бҳкм , бархе азу чун бирафт ҳеҷ асар намонад чун ситорагони сайёра кӣ чун фурӯ шуд гўӣии доим шаб будаст ва бархеанд ки аз эшон асар монад агар рақамаш бархезад алмш бимонад , ва агар нураш фурӯ шавад осораш бимонад , худованд ӯ пас аз сукӯни ғлбот ӯ андари рўшноӣии баракот ӯ ҳамеи зайд , то онгоҳ ки дигар бор битобад вақташи осон буд бонтзор мъоўдтш бидон зиндагонӣ ҳаме кунад кӣ биёбад вақти буданаш .

و طوالع باقی تر بود و سلطان او قوی تر بود و تاریکی بهتر برد و تهمت از او رمیده تر بود و سلطان او قوی تر بود ولیکن بر خطر فرو شدن بود بقاءِ او دائم نبود و بیم ارتحالش بود و حال فرو شدنش دراز بود و این معنیها کی از لوائح و لوامع و طوالع است مختلف اند بحکم، برخی ازو چون برفت هیچ اثر نماند چون ستارگان سیّاره کی چون فرو شد گوئی دائم شب بودست و برخی اند که از ایشان اثر ماند اگر رقمش برخیزد المش بماند، و اگر نورش فرو شود آثارش بماند، خداوند او پس از سکون غلبات او اندر روشنائی برکات او همی زید، تا آنگاه که دیگر بار بتابد وقتش آسان بود بانتظار معاودتش بدان زندگانی همی کند کی بیابد وقت بودنش.