Ва аз он ҷумлаи бўодаҳ ва ҳуҷумаст , бўодаҳи он буд кӣ ногоҳ андар дилат уфтад аз ғайб бар сиблати вҳлт , андӯҳӣ воҷиб кунад ё шодӣ . Ва ҳуҷуми он буд ки бар дил ояд бқўти вақт бе касби ту ,у мухталиф буд андари анвоъи бҳсби қувваи вориду заъф ӯ , ва азишон баъзе бошанд кӣ бўодаҳи аишонро аз ҳол хеш бигардонаду ҳўоҷм дар эшон тасарруф кунанд ва гуруҳе бошанд ки қӯт он доранд ки ҳеҷ ҳоли эшонро бнгрдонд ва эшон содот вақт бошанд чунонк шоир гуяд шеър :

و از آن جمله بَوادِه و هُجُوم است، بواده آن بود کی ناگاه اندر دلت افتد از غیب بر سبیل وهلت، اندوهی واجب کند یا شادی. و هجوم آن بود که بر دل آید بقوّت وقت بی کسب تو، و مختلف بود اندر انواع بحسب قوۀ وارد و ضعف او، و ازیشان بعضی باشند کی بواده ایشانرا از حال خویش بگرداند و هواجم در ایشان تصرف کنند و گروهی باشند که قوّت آن دارند که هیچ حال ایشان را بنگرداند و ایشان سادات وقت باشند چنانک شاعر گوید شعر: