Ва аз он ҷумлаи шариъат ва ҳақиқатаст шариъати амр буд болтзоми бандагӣу ҳақиқати мшоҳдти рубубият буд , ҳар шариъат кӣ муаййид набошад бҳқиқт пазируфта набӯд ва ҳар ҳақиқат ки баста набӯд бшриът бо ҳеҷ ҳосил наёяду шариъати бтклиФ халқ омадасту ҳақиқати хабар доданаст аз тсриФи ҳақ , шариъат парастидан ҳақасту ҳақиқат дидан ҳақаст , шариъати қиём карданаст бончаҳ фармуд ,у ҳақиқат диданаст онро ки қазо ва тақдир кардасту пинҳон ва ошкоро кардаст .

و از آن جمله شریعت و حقیقت است شریعت امر بود بالتزام بندگی و حقیقت مشاهدت ربوبیّت بود، هر شریعت کی مؤیّد نباشد بحقیقت پذیرفته نبود و هر حقیقت که بسته نبود بشریعت با هیچ حاصل نیاید و شریعت بتکلیف خلق آمدست و حقیقت خبر دادن است از تصریف حق، شریعت پرستیدن حقست و حقیقت دیدن حق است، شریعت قیام کردن است بآنچه فرمود، و حقیقت دیدن است آنرا که قضا و تقدیر کردست و پنهان و آشکارا کردست.

Аз устоди Абӯали дқоқ шунидам гуфт аёк наабд нигоҳдоштан шариъатасту аёки нстъини иқрори бҳқиқт .

از استاد ابوعلی دقّاق شنیدم گفت اِیّاکَ نَعْبُدُ نگاهداشتن شریعت است و ایّاکَ نَسْتَعینُ اقرار بحقیقت.

Ва бдонки ҳақиқат шариъатаст аз онҷаҳ ки воҷиб омад бФрмони вайу ҳақиқат низ шариъатаст аз онҷо ки маърифат , бомар ӯ воҷиб омад .

و بدانک حقیقت شریعت است از آنجه که واجب آمد بفرمان وی و حقیقت نیز شریعت است از آنجا که معرفت، بامر او واجب آمد.