Қоли аллоҳи таъолии қул аъўзи брби алФлқ пас гуфт вмни шари ҳосиди азои ҳасад . Ин сӯраро ки паноҳӣ кард аз шарҳо , меҳр кард бзкри ҳасад .

قالَ اللّهُ تَعالی قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ پس گفت وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ اِذا حَسَدَ. این سورة را که پناهی کرد از شرّها، مهر کرد بذکر حسد.

Ибн масъӯд гуяд разии аллоҳи анҳу ки пайғомбар гуфт салавоти аллоҳи всломаҳи алайҳи се чизаст ки асли ҳамаи гноҳонст аз он ҳазар кунед ва битарсед ва давр бошед аз кибр ки Иблисро кибр бар он дошт ки одамро суҷуд накард ва давр бошед аз ҳирс ки одамро ҳирс бар он дошт то гандум бихӯрад ва давр бошед аз ҳасад ки писарони одам аз ҳасади дайгариро бикушт .

ابن مسعود گوید رَضِیَ اللّهُ عَنْهُ که پیغامبر گفت صَلَواتُ اللّهِ وَسَلامُهُ عَلَیْهِ سه چیز است که اصل همه گناهانست از آن حذر کنید و بترسید و دور باشید از کبر که ابلیس را کبر بر آن داشت که آدم را سجود نکرد و دور باشید از حرص که آدم را حرص بر آن داشت تا گندم بخورد و دور باشید از حسد که پسران آدم از حسد دیگری را بکشت.

Гуфтаанд ки ҳосид бо худои таъолӣ ситеза кунад аз онки бқзои худои ризои надиҳад ва гуфтаанд ҳосиди ҳаргиз меҳтар нашавад .

گفته اند که حاسد با خدای تَعالی ستیزه کند از آنک بقضای خدای رضا ندهد و گفته اند حاسد هرگز مهتر نشود.

Вондрини маънии қавли худоӣ таъолӣ гуфтаанд қул анмои ҳарами рабии алФўоҳши мозҳри минҳоу мобтни худои фавоҳишро ҳаром кард зоҳиру ботин , фоҳишаи ботин ҳасадаст .

واندرین معنی قول خدای تَعالی گفته اند قَلْ اِنَّما حَرَم رَبِّیَ الفَواحِشَ ماظَهَرَ مِنْها و مابَطَنَ خدای فواحش را حرام کرد ظاهر و باطن، فاحشۀ باطن حسد است.

Вондри баъзе аз ктобҳост ки ҳосиди душмани неъмат манаст .

واندر بعضی از کتابهاست که حاسد دشمن نعمت من است.

Ва гуфтаанд асари ҳасади андари ту пайдо ояд беш аз онки андари душманат .

و گفته اند اثر حسد اندر تو پیدا آید بیش از آنک اندر دشمنت.

Асмъӣ гуяд аъроберо дидам сад ва бист соли умр ӯ буд , гуфтам чаҳ дарозаст умр ту гуфт ҳасади дасти бдоштми чандини соли бзистм .

اصمعی گوید اعرابیی را دیدم صد و بیست سال عمر او بود، گفتم چه درازست عمر تو گفت حسد دست بداشتم چندین سال بزیستم.

Ибн алмборк гуяд алҳмдллаҳ ки худои андари дили амири ман он наниҳодаст ки андари дили ҳосиди ман .

ابن المبارک گوید اَلْحَمْدُلِلّهِ که خدای اندر دل امیر من آن ننهادست که اندر دل حاسد من.

Вондри асар ҳаме ояд ки андари осмони панҷум Фриштаҳ ҳаст ки амал банда биравӣ бигузаронанд , нур ӯ ҳамчун нури офтоб , гуяд ббош ки ман Фриштаҳи ҳасадам , ин амал бибаред ва биравӣ худовандаши бози занед ки ӯ ҳосидаст Муъовия гуяд ҳамаи касро хушнӯд тавонам кард магари ҳосидро ки ҷузи заволи неъмат , ӯро хушнӯд накунад .

واندر اثر همی آید که اندر آسمان پنجم فریشتۀ هست که عمل بندۀ بروی بگذرانند، نور او همچون نور آفتاب، گوید بباش که من فریشتۀ حسدم، این عمل ببرید و بروی خداوندش باز زنید که او حاسدست معاویه گوید همه کس را خشنود توانم کرد مگر حاسد را که جز زوال نعمت، او را خشنود نکند.

Ва гуфтаанд ҳасади золимӣ буд сухани бидодгар ки на даст бидорад ва на ҳеҷ бигузорад .

و گفته اند حسد ظالمی بود سخن بیدادگر که نه دست بدارد و نه هیچ بگذارد.

Умр абдулазиз гуяд ҳосиди стмгорӣ буд чун ситами расидаи доими андўҳгн буд , неъмат мардум бинаду бод сард мекашад , ва аз нишон ҳосид онаст ки чун ҳозир ояд чарбу нарм буд ва чун ғоӣб буд ғайбат кунад ва чун мусӣбатӣ уфтад , шодкомӣ кунад .

عمر عبدالعزیز گوید حاسد ستمگاری بود چون ستم رسیدۀ دائم اندوهگن بود، نعمت مردم بیند و باد سرد می کشد، و از نشان حاسد آنست که چون حاضر آید چرب و نرم بود و چون غائب بود غیبت کند و چون مصیبتی افتد، شادکامی کند.

Худованди таъолӣ ваҳй фиристод бисил ямони алайҳи ассалом ки васият кунам турои бҳФти чизи бандагони некро ғайбат макун ва ҳечкасро аз бандагони ман ҳасад макун . Сулаймони алайҳ ассалом гуфт ёрб марои азин бас .

خداوند تعالی وحی فرستاد بسلیمان علیه السّلام که وصیّت کنم ترا بهفت چیز بندگان نیک را غیبت مکن و هیچکس را از بندگان من حسد مکن. سلیمان علیه السّلام گفت یارب مرا ازین بس.

Ва гуфтаанд аз хуйҳои пинҳонӣ , ҳеҷ хуй нест ростгортр аз ҳасад . Нахусти ҳосидро бикашади бағами пеш аз маҳсуд .

و گفته اند از خویهای پنهانی، هیچ خوی نیست راستگارتر از حسد. نخست حاسد را بکشد بغم پیش از محسود.

Гӯйанд Мӯсои алайҳи ассаломи мардиро дид наздики арш , хост ки биҷой ӯ буд гуфт сифати ин мард чист гуфтанд ҳасад накардӣ мардумро бидонча худоӣ аишонро додӣ .

گویند موسی علیه السّلام مردی را دید نزدیک عرش، خواست که بجای او بود گفت صفت این مرد چیست گفتند حسد نکردی مردم را بدانچه خدای ایشانرا دادی.

Ва гуфтаанд ҳосид чун неъматӣ бинад мунқатиъ шавад ва чун ъсртӣ бинад шодкомӣ кунад . Ва гуфтаанд агар хоҳӣ ки руста бошӣ кори хеш аз ҳосиди пӯшидаи дор .

و گفته اند حاسد چون نعمتی بیند منقطع شود و چون عثرتی بیند شادکامی کند. و گفته اند اگر خواهی که رسته باشی کار خویش از حاسد پوشیده دار.

Ва гуфтаанд ки ҳосиди бахшам буд бар мардумон беонк гуноҳӣ карда бошанду бахил буд бар ончӣ бар даст ӯ набӯд .

و گفته اند که حاسد بخشم بود بر مردمان بی آنک گناهی کرده باشند و بخیل بود بر آنچه بر دست او نبود.

Вагуфтаанд андари кори ҳосид ранҷ набарӣ бдўстӣ кардан ки никўӣии турои наздик ӯ қабул набошад .

وگفته اند اندر کار حاسد رنج نبری بدوستی کردن که نیکوئی ترا نزدیک او قبول نباشد.

Ва гуфтаанд чун худоӣ таъолӣ хоҳад ки мусаллат кунад бар бандаи душманӣ ки бирав раҳмат накунад ҳасад бирав мусаллат кунад . Ва андарин маънӣ гуфтаанд .

و گفته اند چون خدای تعالی خواهد که مسلّط کند بر بندۀ دشمنی که برو رحمت نکند حسد برو مسلّط کند. و اندرین معنی گفته اند.

Шеър :

شعر:

Кули алъдоўаҳи қади трҷии азолтҳо

کُلُّ العَداوَةِ قد تُرْجی اِزالَتُها

Алои ъдоўаҳи мнъодоки ман ҳасад

اِلّا عَداوةَ مَنْعاداکَ مِنَ حَسَدٍ