Қоли аллоҳи таъолии восбри вмои сбрки алои биллоҳ .

قالَ اللّهُ تَعالی وَاصْبِرْ وَما صَبْرُکَ اِلّا بِاللّهِ.

Абуҳурираи разии аллоҳи анҳу ривоят кунад ки пайғомбар гуфт слии аллоҳи алайҳи вслм алсбр ъанд алсдмаҳи алаввалӣ .

ابوهریره رَضِیَ اللّهُ عَنْهُ روایت کند که پیغامبر گفت صَلَّی اللّهُ عَلَیه وَسَلَّمَ اَلصَّبْرُ عِنْدَ الصَّدْمَةِ الْاُوْلی.

Сабри андари аввали кор бояд чун хашм гирад ё мусӣбатӣ расад ё макрӯҳӣ , бсбри истиқболи он боз шавад .

صبر اندر اوّل کار باید چون خشم گیرد یا مصیبتی رسد یا مکروهی، بصبر استقبال آن باز شود.

Устод эмом гуяд мусаннифи ин китоби раҳмаи аллоҳи сабрро ақсомаст , сабрӣ буд бксби бандау сабрӣ буд на бксби банда , сабри касбӣ бар ду қисмаст , сабрӣ буд бидонча худои ъзўҷл фармӯдаасту сабрӣ буд бидонча наҳй кардааст аммо он сабр ки касбӣ нест бандаро сабр ӯ буд бар мқосоти ончӣ бадв расад аз ҳукми ҳақи субҳонаи втъолӣ ки ӯро дар он ранҷӣ расад ва ғайзӣ набӯд .

استاد امام گوید مصنف این کتاب رَحِمَهُ اللّهُ صبر را اقسام است، صبری بود بکسب بنده و صبری بود نه بکسب بنده، صبر کسبی بر دو قسم است، صبری بود بدانچه خدای عَزَّوَجَلَّ فرموده است و صبری بود بدانچه نهی کرده است امّا آن صبر که کسبی نیست بنده را صبر او بود بر مُقاسات آنچه بدو رسد از حکم حق سُبْحَانَهُ وَتَعالی که او را در آن رنجی رسد و غیظی نبود.

Ҷунайд гуяд аз дунё бохрт роҳӣаст осон бар муъмину ҳиҷрони халқ дар ҷанб ёфтан ҳақ душвораст . Ва аз нафаси бхдоӣ шудан саъбаст всбр кардан бо худои таъолии саъбтар .

جنید گوید از دنیا بآخرت راهیست آسان بر مؤمن و هجران خلق در جنب یافتن حق دشوار است. و از نفس بخدای شدن صعب است وصبر کردن با خدای تعالی صعبتر.

Ва пурседанд аз вай аз сабр гуфт фурӯ хӯрдан талхӣҳо ва рӯй турш нокардан .

و پرسیدند از وی از صبر گفت فرو خوردن تلخیها و روی ترش ناکردن.

Алии бен абӣ толиб гуфт алайҳи ассаломи сабр аз имон биҷой сараст аз тан .

علیّ بن ابی طالب گفت عَلَیْهِ السَّلامُ صبر از ایمان بجای سرست از تن.

Абулқосим ҳаким гуяд андари қавли худои ъзўҷли восбр амраст бъбодту қавла ва мо сбрки алои биллоҳ бандагӣаст ҳар ки аз дараҷа ки ӯро буд бдрҷаҳ шавад ки бадв буд , аз дараҷаи ибодати бдрҷаҳи убудийят шуда бошад .

ابوالقاسم حکیم گوید اندر قول خدای عَزَّوَجَلَّ واَصْبِرْ امر است بعبادت و قوله و ما صَبْرُکَ اِلّا بِاللّهِ بندگی است هر که از درجۀ که او را بود بدرجۀ شود که بدو بود، از درجۀ عبادت بدرجۀ عبودیّت شده باشد.

Ва пайғамбари слии аллоҳи алайҳ вслм гуфт бки эҳёу бки амўти зиндагонии ман бтўасту марги ман бтўаст .

و پیغمبر صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ گفت بِکَ اَحیا وَ بِکَ اَموتُ زندگانی من بتو است و مرگ من بتو است.

Касе Абусулаймонро пурсед аз сабр гуфт валлоҳ ки мо бар онк дӯст дорем сабр намекунем бронк кроҳит дорем сабр чигуна кунем .

کسی ابوسلیمان را پرسید از صبر گفت واللّه که ما بر آنک دوست داریم صبر نمی کنیم برآنک کراهیت داریم صبر چگونه کنیم.

Зўолнўн гуяд сабри давр бӯданаст аз мухолифот ва орамидан бо хӯрдан талхӣҳоу пайдо кардан тавонгарӣ буқати дарвешӣ .

ذوالنّون گوید صبر دور بودن است از مخالفات و آرمیدن با خوردن تلخیها و پیدا کردن توانگری بوقت درویشی.

Ибн ато гуяд сабри истодан буд бо балои бҳсни адаб ва ҳам ӯ гуяд фонии гаштан буд андари блўӣу изҳор нокардани ?шкевӣ .

ابن عطا گوید صبر ایستادن بود با بلا بحسن ادب و هم او گوید فانی گشتن بود اندر بلوی و اظهار ناکردن شکوی.

АбуУсмон гуяд сбори он буд ки хуй карда бошад бмкораҳ кашӣдан .

ابوعثمان گوید صبّار آن بود که خوی کرده باشد بمکاره کشیدن.

Ва гуфтаанд сабри истодан буд бо балои бникўӣии суҳбат ҳамчунонк бо офият .

و گفته اند صبر ایستادن بود با بلا بنیکوئی صحبت همچنانک با عافیت.

АбуУсмон гуяд некӯтарин ҷазоҳо ки бндгонро диҳанд ҷазо буд бар сабр кардану бартар азон ҷазо набӯд зеро ки хабар дод андари китоби влнҷзини аллазӣнаи сбрўои аҷрҳми боҳасани мо конўои иъмлўн .

ابوعثمان گوید نیکوترین جزاها که بندگانرا دهند جزا بود بر صبر کردن و برتر ازان جزا نبود زیرا که خبر داد اندر کتاب وَلَنَجْزِیَّن الَّذینَ صَبَرُوا اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ ما کانوا یَعمَلونَ.

Ъмрўбн Усмон гуяд сабри истодан буд бо худоӣу фаро гирифтани балои ءўии бхўшӣу осонӣ .

عمروبن عثمان گوید صبر ایستادن بود با خدای و فرا گرفتن بلا ءوی بخوشی و آسانی.

Хавос гуяд сабри истодан буд бар китобу суннат .

خوّاص گوید صبر ایستادن بود بر کتاب و سنّت.

Яҳёи бен маоз гуяд сабри муҳибони схтр аз сабри зоҳидии воъҷбо чигуна сабр мекунанд воншд .

یحیی بن معاذ گوید صبر مُحِبّان سختر از صبر زاهدان واعجباً چگونه صبر میکنند وانشد.

Зўолнўн гуяд сабр истиқомат карданаст бхдои таъолӣ .

ذوالنّون گوید صبر استقامت کردنست بخدای تعالی.

Аз устоди Абӯалии раҳма аллоҳ шунидам сабр ҳамчун номаст агар аз сабр гӯйанду ваии талх буд , маънии ин хушаст .

از استاد ابوعلی رَحِمَهُ اللّهُ شنیدم صبر همچون نامست اگر از صبر گویند و وی تلخ بود، معنی این خوش است.

Ин байти ибни атои рост .

این بیت ابن عطا راست.

Шеър :

شعر:

Рӯем гуяд сабри тарки ?шкевӣ буд .

رویم گوید صبر ترک شکوی بود.

Зўолнўн мисрӣ гуяд сабри фарёд хостан буд бхдои таъолӣ .

ذوالنّون مصری گوید صبر فریاد خواستن بود بخدای تعالی.

Абуабдулло хафиф гуяд сабр сеаст мтсбрсту собиру сбор .

ابوعبداللّه خفیف گوید صبر سه است متصبّرست و صابر و صبّار.

Алии бен абӣ толиб гуяд карами аллоҳи виҷҳаи сабр мураккабӣаст ки ҳаргизи басар андар наёяд .

علیّ بن ابی طالب گوید کَرَّمَ اللّهُ وَجْهَهُ صبر مرکبی است که هرگز بسر اندر نیاید.

Алии Абдуллоҳ албсрӣ гуяд мардии наздик шблӣ омад гуфт кадоми сабри схтр буд бар собирон гуфт сабри андар худоӣ гуфт на гуфт сабри худоиро гуфт на гуфт сабр бо худоӣ гуфт на , гуфт пас чист гуфт сабр аз худои шблии бонгии бузади хост ки ҷон таслим кунад .

علیّ عبداللّه البصری گوید مردی نزدیک شبلی آمد گفت کدام صبر سختر بود بر صابران گفت صبر اندر خدای گفت نه گفت صبر خدای را گفت نه گفت صبر با خدای گفت نه، گفت پس چیست گفت صبر از خدای شبلی بانگی بزد خواست که جان تسلیم کند.

Ҷрирӣ гуяд сабр онаст ки фарқ накунӣ миёни ҳоли неъмату меҳнати бороми хотири андар ҳар ду ҳолу тсбри ором буд бо бало , бёФтни гаронии меҳнат .

جُرَیری گوید صبر آنست که فرق نکنی میان حال نعمت و محنت بآرام خاطر اندر هر دو حال و تَصَبُّر آرام بود با بلا، بیافتن گرانی محنت.

Вондрин маънӣ гуяд .

واندرین معنی گوید.

Аз устод Абӯали шунидам ки гуфт собирон фирӯзӣ ёфтанд бъз ҳар ду сарой зеро ки аз худоӣ маъаят ёфтанд чунонк гуяд ани аллоҳи маъаи алсобрин .

از استاد ابوعلی شنیدم که گفت صابران فیروزی یافتند بعزّ هر دو سرای زیرا که از خدای معیّت یافتند چنانک گوید اِنَّ اللّهَ مَعَ الصّابِرینَ.

Ва андари маънии ин оят гӯйанд асбрўоу собрўои вробтўои сабри фурӯтар аз мсобраҳ бошаду мсобраҳи фурӯтар аз мробтт бошад .

و اندر معنی این آیت گویند اِصْبِروا وَ صابِروا وَرَابِطُوا صبر فروتر از مصابره باشد و مصابره فروتر از مرابطت باشد.

Ва гуфтаанд дар маънии ин оят сабр кунед ба тан , дар тоъати худои таъолӣ то собир бошед ва ба дил бар блўӣ сабр кунед то мсобр бошед басар , хештан баста доред бар шавқи бхдоӣ то мробт бошед .

و گفته اند در معنی این آیت صبر کنید به تن، در طاعت خدای تعالی تا صابر باشید و به دل بر بلوی صبر کنید تا مصابر باشید بسرّ، خویشتن بسته دارید بر شوق بخدای تا مرابط باشید.

Худованди таъолӣу тақаддус ваҳй фиристод бдоўди алайҳи ассалом ки ё Довӯди халқҳои ман фарогир ва аз халқҳои ман яке онаст ки ман сабурам .

خداوند تعالی و تقدّس وحی فرستاد بداود علیه السلام که یا داود خُلقهای من فراگیر و از خُلقهای من یکی آنست که من صبورم.

Ва гуфтаанд сабри бёшом ки агар ӯ турои бикашад шаҳид бошӣ ва агар зиндаи Монӣ азиз бошӣ .

و گفته اند صبر بیاشام که اگر او ترا بکشد شهید باشی و اگر زنده مانی عزیز باشی.

Ва гуфтаанд сабр кардани хдоирои тавонгарӣ буду сабр кардани бхдои бақо буду сабр кардани андари худоӣ , бало буду сабр кардан бо худоӣ , вафо буду сабр кардан аз худои ҷафо , вондрин маънӣ гуфта анд

و گفته اند صبر کردن خدایرا توانگری بود و صبر کردن بخدای بقا بود و صبر کردن اندر خدای، بلا بود و صبر کردن با خدای، وفا بود و صبر کردن از خدای جفا، واندرین معنی گفته اند

Шеър :

شعر:

Ва гуфтаанд :

و گفته اند:

Ва гуфтаанд сабр бар талаб , унвон зафар бошаду сабри андари меҳнати унвон фараҷ бошад .

و گفته اند صبر بر طلب، عنوان ظفر باشد و صبر اندر محنت عنوان فرج باشد.

Мнсўрбни алхлФи алмғрбии раҳма аллоҳ гуфт якеро бтозёнаҳи мизнднд чун ӯро боз зиндон овараданд касеро фаро хонду сим чанд пора аз даҳони хеш берун кард ӯро пурседанд ки ин чист гуфт сими доштам дар даҳон ва бар канораи ҳалқа ки бнзораҳ истода буданд касе буд ки нахостам ки бонг кунам бадӣдори вайу дандони барин сим ҳаме фишорадам то андари даҳони ман ҳамеи пора пора шуд .

منصوربن الخلف المغربی رَحِمَهُ اللّهُ گفت یکی را بتازیانه میزندند چون او را باز زندان آوردند کسی را فرا خواند و سیم چند پاره از دهان خویش بیرون کرد او را پرسیدند که این چیست گفت سیم داشتم در دهان و بر کنارۀ حلقۀ که بنظاره ایستاده بودند کسی بود که نخواستم که بانگ کنم بدیدار وی و دندان برین سیم همی فشاردم تا اندر دهان من همی پاره پاره شد.

Ва гуфтаанд мсобрти сабр буд бар сабр то сабри андари сабр ғарқ шаваду сабр аз сабр оҷиз ояд чунонкӣ гуфтаанд .

و گفته اند مصابرت صبر بود بر صبر تا صبر اندر صبر غرق شود و صبر از صبر عاجز آید چنانکه گفته اند.

Собири алсбри Фостғос ба алсбри Фсоҳи алмҳби болсбри сбро .

صَابَرَ الصَّبْرَ فَاَسْتَغاثَ بِهِ الصَّبْرُ فَصاحَ الْمُحِبُّ بِالصَّبْرِ صَبْرا.

Вақте шблиро андар бемористон боздоштанд гуруҳеи наздик вай шуданд гуфт шумо кӣ ед гуфтанд дӯстони тўоими бзёрти ту омадаем санг барграфт , андари эшон андохт эшон бигурехтанд шблӣ гуфт дурӯғ гуфтед агар даъвӣ дӯстӣ кардед аз балои ман чаро гурезед .

وقتی شبلی را اندر بیمارستان بازداشتند گروهی نزدیک وی شدند گفت شما کی اید گفتند دوستان توایم بزیارت تو آمده ایم سنگ برگرفت، اندر ایشان انداخت ایشان بگریختند شبلی گفت دروغ گفتید اگر دعوی دوستی کردید از بلای من چرا گریزید.

Ва андари баъзе аз ахбор меояд ки бадӣдор манаст ки борҳо ҳаме кашад аз баҳри мо чунонкии андари китоб ёд кард восбри лҳкми рбки Фонки боъинно .

و اندر بعضی از اخبار می آید که بدیدار منست که بارها همی کشد از بهر ما چنانکه اندر کتاب یاد کرد وَاصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ فَاِنَّکَ بِاَعْیُنِنا.

Касе ҳикоят кунад ки бимика будам , дарвеширо дидам ки берун омад ва тавоф карду рқъаҳ аз ҷайб баровард ва дар онҷо нагирист ва бирафт ва чун рӯзи дигар буд ҳамчунон кард , чашм бар вай медоштам бчнди рӯз берун меомад , бар он ҳол , рӯзии тавофи бикрад ва бигиристу пора фаротар шуду биФтоду ҷон таслим кард ман бнздик ӯ шудам ва он рқъаҳро боз кардам , бар онҷои набишта буд . Восбри лҳкми рбки Фонки боъинно .

کسی حکایت کند که بمکّه بودم، درویشی را دیدم که بیرون آمد و طواف کرد و رقعۀ از جیب برآورد و در آنجا نگریست و برفت و چون روز دیگر بود همچنان کرد، چشم بر وی میداشتم بچند روز بیرون می آمد، بر آن حال، روزی طواف بکرد و بگریست و پارۀ فراتر شد و بیفتاد و جان تسلیم کرد من بنزدیک او شدم و آن رقعه را باز کردم، بر آنجا نبشته بود. وَاَصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ فَاِنَّکَ بِاَعْیُنِنا.

Гӯйанд ҷавонии диданд ки наълин биравӣ перӣ мезад , ӯро гуфтанд шарми надорӣ ки бар рӯй он пери ҳаме занӣ гуфт ҷурм ӯ бузургаст гуфтанд чист гуфт ин пери даъвии дӯстӣ ман кард ва се рӯзаст то маро надидааст .

گویند جوانی دیدند که نعلین بروی پیری میزد، او را گفتند شرم نداری که بر روی آن پیر همی زنی گفت جرم او بزرگست گفتند چیست گفت این پیر دعوی دوستی من کرد و سه روز است تا مرا ندیده است.

Ва андари ҳикоят ҳаме ояд ки касе аз перон гуяд бблоди ҳинди расидами якеро дидам бики чашм ӯро фалони сабури ҳамеи хонданд , виро аз ҳол ӯ пурсидам гуфтанд андари аввали ҷавонии дӯстӣ аз он вай бсФр шуду ваии бўдоъи берун шуда буд як чашм вай бигиристу дигар чашм нагирист , ин чашм ки бнгрист гуфт дидани дунё бар ту ҳаром кардам ки ту бар фироқи ёри ман бнгристӣ ва ин чашм бист соласт то боз накушод ва андарин маънии ин оят гуфтаанд Фосбри сброи ҷмило , сабр ҷамил онаст ки худованди мусӣбатро андари миёни қавм боз нашиносӣ ки кадомаст .

و اندر حکایت همی آید که کسی از پیران گوید ببلاد هند رسیدم یکی را دیدم بیک چشم او را فلان صبور همی خواندند، ویرا از حال او پرسیدم گفتند اندر اوّل جوانی دوستی از آنِ وی بسفر شد و وی بوداع بیرون شده بود یک چشم وی بگریست و دیگر چشم نگریست، این چشم که بنگریست گفت دیدن دنیا بر تو حرام کردم که تو بر فراق یار من بنگریستی و این چشم بیست سالست تا باز نگشاد و اندرین معنی این آیت گفته اند فَاصْبِرْ صَبْراً جَمیلاً، صبر جمیل آنست که خداوند مصیبت را اندر میان قوم باز نشناسی که کدامست.

Умри хитоби разии аллоҳ анҳу гуяд агар сабру шукри ду мураккаб будандӣ бар ҳаркадом ки ншстмӣ бок надоштамӣ .

عمر خطّاب رضی اللّه عنه گوید اگر صبر و شکر دو مرکب بودندی بر هرکدام که نشستمی باک نداشتمی.

Ва андари хабар ҳаме ояд ки пайғамбари слии аллоҳи алайҳи вслмро пурседанд аз имон гуфт сабрасту хуши хуӣ .

و اندر خبر همی آید که پیغمبر صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ را پرسیدند از ایمان گفت صبرست و خوش خویی.

Сирриро аз сабр пурседанд , сухан дар он ҳаме гуфт каждумӣ бар пой вай афтод дар вақт чанд бораи бузад , ваии сокин буд гуфтанд ё шайх чаро бнрондӣ гуфт аз худои шарми доштам ки андари сабр сухан гӯям ва сабр накунам .

سری را از صبر پرسیدند، سخن در آن همی گفت کژدمی بر پای وی افتاد در وقت چند باره بزد، وی ساکن بود گفتند یا شیخ چرا بنراندی گفت از خدای شرم داشتم که اندر صبر سخن گویم و صبر نکنم.

Андар ахбор меояд ки дарвешонеи сабркунанда ҳам нишинон худоӣ ъзўҷл бошанд рӯзи қиёмат .

اندر اخبار می آید که درویشانی صبر کننده هم نشینان خدای عَزَّوَجَلَّ باشند روز قیامت.

Ва худованди субҳонаи втъолии бикӣ аз пайғамбарон ваҳй фиристод ки балои хеш бар фалони банда фурӯ фиристодем , дуо кард ва дар иҷобат таъхир кардам , бмн гила кард гуфтам ё бандаи раҳмат чун кунам бар ту аз чизе ки бидон бар ту ҳаме раҳмат кунам .

و خداوند سُبْحَانَهُ وَتَعالی بیکی از پیغمبران وحی فرستاد که بلای خویش بر فلان بنده فرو فرستادیم، دعا کرد و در اجابت تأخیر کردم، بمن گله کرد گفتم یا بنده رحمت چون کنم بر تو از چیزی که بدان بر تو همی رحمت کنم.

Ибн ъиинаҳ гуяд андари маънии ин оят ки вҷълноҳми аъиммаи иҳдўни бомрнои лмои сбрўои маънӣ ин онаст ки чун эшон даст дар асл кор зананд меҳтар гардонидем аишонро .

ابن عُیَیْنه گوید اندر معنی این آیت که وَجَعَلنَاهُم اَئِمَّةً یَهْدونَ بِاَمْرِنَا لَمَّا صَبَروا معنی این آنست که چون ایشان دست در اصل کار زنند مهتر گردانیدیم ایشانرا.

Аз устод Абӯали шунидам раҳмаи аллоҳ ки гуфт ҳад сабр онаст ки эътироз бар тақдир накунӣ аммо изҳори бало на бар рӯй шикоят , сабрро барнагзарад чунонкии худованди субҳонаи втъолӣ аз Айюби ҳама хабар диҳад ки гуфт анои вҷдноаҳи соброи бозонк хабар дод аз вай ки гуфт мусинии алзр , то зъФоءи ин умматро низ андӯҳи гузорӣ буд агар суханӣ бигӯянд дарин боб .

از استاد ابوعلی شنیدم رَحِمَهُ اللّهُ که گفت حدّ صبر آنست که اعتراض بر تقدیر نکنی امّا اظهار بلا نه بر روی شکایت، صبر را برنگذرد چنانکه خداوند سُبْحانَهُ وَتَعالی از ایّوب همه خبر دهد که گفت اِنَّا وَجَدْناهُ صابِراً بازآنک خبر داد از وی که گفت مَسَّنِیَ الضُرَّ، تا ضعفاء این امّت را نیز اندوه گزاری بود اگر سخنی بگویند درین باب.

Баъзе гуфтаанд ки гуфт анои вҷдноаҳ собро нагуфт сбўро зеро ки ҷумлаи аҳвол ӯ сабр набӯд , андари баъзе аз аҳвол бо бало будӣ андари ҳол маза ёфтан аз бало собир набӯд аз онро гуфт собро на гуфт сбўро .

بعضی گفته اند که گفت اِنّا وَجَدْنَاهُ صابِراً نگفت صبوراً زیرا که جمله احوال او صبر نبود، اندر بعضی از احوال با بلا بودی اندر حال مزه یافتن از بلا صابر نبود از آنرا گفت صابراً نه گفت صبوراً.

Устод Абӯали гуфт раҳмаи аллоҳи ҳақиқати сабр , берун омадан буд аз балои барҳасб шудани андари вай чун Айюби алайҳи ассалом ки андари охир оят гуфт мусинии алзри ванети арҳми алроҳмини адаби хитоб нигоҳ дошт чун муъориза карданд бдонки ванети арҳми алроҳмин сариҳ нагуфт арҳмнӣ .

استاد ابوعلی گفت رَحِمَهُ اللّهُ حقیقت صبر، بیرون آمدن بود از بلا برحسب شدن اندر وی چون ایّوب علیه السلام که اندر آخر آیت گفت مَسَّنِیَ الضُرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّاحِمینَ ادب خطاب نگاه داشت چون معارضه کردند بدانک وَاَنتَ اَرحَمُ الراحمینَ صریح نگفت اِرْحَمْنی.

Устоди эмоми раҳма аллоҳ гуяд сабр бар ду гӯна бошад сабри обидон буду сабри муҳибону сабри обидони некӯтар он буд ки маҳфӯз бошад ,у сабри муҳибони некӯтар он буд ки бардошта буд ва андарин маънӣ аз устоди Абӯалии раҳма аллоҳ шунидам ки гуфт ёқӯби алайҳи ассаломи бомдод аз хештани бсбр ваъда кард , гуфт Фсбри ҷамил яъне кори ман сабр некӯаст ҳануз шабонгоҳ нарасида буд ки зорӣ кард ё асФии алии Юсуфи вобизт айнана ман алҳзн . Ҳаме гирист то ҳар ду чашми вай сипед шуд .

استاد امام رَحِمَهُ اللّه گوید صبر بر دو گونه باشد صبر عابدان بود و صبر محبّان و صبر عابدان نیکوتر آن بود که محفوظ باشد، و صبر محبّان نیکوتر آن بود که برداشته بود و اندرین معنی از استاد ابوعلی رَحِمَهُ اللّهُ شنیدم که گفت یعقوب علیه السّلام بامداد از خویشتن بصبر وعده کرد، گفت فَصَبْرٌ جَمیلٌ یعنی کار من صبر نیکو است هنوز شبانگاه نرسیده بود که زاری کرد یا اَسَفی عَلی یوسُفَ وَاَبْیَضَّتْ عَیْناهُ مِنَ الحُزْنِ. همی گریست تا هر دو چشم وی سپید شد.