Қоли аллоҳи таъолии ани аллазӣнаи қолўои рбнои аллоҳи сами астқомўо .

قالَ اللّهُ تَعالی اِنَّ الَّذینَ قالُوا رَبُّنا اللّهُ ثُمَّ اسْتَقاموا.

Сўбон гуяд мавлои пайғомбари слии аллоҳи алайҳи вслм ки пайғомбар гуфт слии аллоҳи алайҳи вслм рост бошед ва натавонед ва бидонед ки беҳтарини дайн шумо намозаст ва мувозибат накунад бар вузӯи магари муъмин .

ثَوْبان گوید مولی پیغامبر صلّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلّمَ که پیغامبر گفت صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ راست باشید و نتوانید و بدانید که بهترین دین شما نمازست و مواظبت نکند بر وضو مگر مؤمن.

Устод эмом гуяд раҳмаи аллоҳи истиқомати дараҷа буд ки тамомии корҳо бадв буд ва чизҳо ҳамаи бадв ҳосил ояду низом корҳоаст ва ҳар ки мустақӣм набӯд андари ҳоли хеши ранҷи ваии зойеъ буду ҷаҳдаш бесамарат буд чунонкии худоӣ ъзўҷл гуфт влоткўнўои колтии нақзати ғазалҳо ман баъди қувваи анкосои ҳаркии андари сифати хеш мустақӣм набӯд аз онҷо ки буд фаротар нашавад ва рафтан ӯ бар тариқ дуруст набӯд [ ва ] абтдоءи ин кор бар шарт истиқоматаст ҳамчинонкии ҳақи ориф дар ниҳоят [ адаб ] истиқоматасту нишони истиқомати аҳл бдоит онаст ки фатрати бниФтди андари кори эшону нишони истиқомати он гуруҳ ки аз бдоит фаротар шуданд [ ва бенҳоят нарасиданд ] онаст ки фурӯ намонанд ,у нишони истиқомати аҳли ниҳояти он буд ки ҳиҷобро андари мўослти эшон роҳ набӯд .

استاد امام گوید رَحِمَهُ اللّهُ استقامت درجۀ بود که تمامی کارها بدو بود و چیزها همه بدو حاصل آید و نظام کارها است و هر که مستقیم نبود اندر حال خویش رنج وی ضایع بود و جهدش بی ثمرت بود چنانکه خدای عَزَّوَجَلَّ گفت وَلاتَکونوا کَالّتی نَقَضَتْ غَزْلَها مِنْ بَعْدِ قَوَّةِ اَنْکاثاً هرکه اندر صفت خویش مستقیم نبود از آنجا که بود فراتر نشود و رفتن او بر طریق درست نبود [و] ابتداء این کار بر شرط استقامت است همچنانکه حق عارف در نهایت [ادب] استقامت است و نشان استقامت اهل بدایت آنست که فترت بنیفتد اندر کار ایشان و نشان استقامت آن گروه که از بدایت فراتر شدند [و بنهایت نرسیدند] آنست که فرو نمانند، و نشان استقامت اهل نهایت آن بود که حجاب را اندر مواصلت ایشان راه نبود.

Аз устоди Абӯали дқоқ шунидам раҳмаи аллоҳ ки гуфт истиқомат бар се дараҷааст тақвимасту истиқомату иқомат , тақвим , тأдиби нафас буду иқомат , таҳзиби дилҳоу истиқомати тақрйви асрор .

از استاد ابوعلی دقّاق شنیدم رَحِمَهُ اللّهُ که گفت استقامت بر سه درجه است تقویم است و استقامت و اقامت، تقویم، تأدیب نفس بود و اقامت، تهذیب دلها و استقامت تقریب اسرار.

[ бўбкр ] садиқи разии аллоҳ анҳу гуяд андари маънии қавли худои ъзўҷл [ кӣ гуфт сам ] астқомўо эй ки ширк наёранд .

[بوبکر] صدّیق رَضِیَ اللّهُ عنه گوید اندر معنی قول خدای عَزَّوَجَلَّ [کی گفت ثُمَّ] اسْتَقاموا ای که شرک نیارند.

Умр гуяд разии аллоҳи анҳу [ астқомўо ] яъне ки рӯбоҳ бозӣ накунад .

عمر گوید رَضِیَ اللّهُ عنه [اِسْتَقاموا] یعنی که روباه بازی نکند.

Қавли садиқи разии аллоҳи анҳу бо муроот усӯл шавад [ андари тавҳид ]у қавли умри разии аллоҳи анҳу ишорат кунад бар тарки талаби таъвилу қиём кардани бшрти аҳд .

قول صدّیق رَضِیَ اللّهُ عَنهُ با مراعات اصول شود [اندر توحید] و قول عمر رَضِیَ اللّهُ عَنْهُ اشارت کند بر ترک طلب تأویل و قیام کردن بشرط عهد.

[ ибн ато гуяд астқомўо эй ки дил бо худоӣ нигоҳ доранд ҷуз ӯ андари дили эшон роҳ набӯд ] .

[ابن عطا گوید استقاموا ای که دل با خدای نگاه دارند جز او اندر دل ایشان راه نبود].

Абӯали Ҷузҷонӣ гуяд соҳиб истиқомат бош на ҷӯяндаи каромат ки нафаси ту каромат хоҳаду худои ъзўҷл аз ту истиқомат хоҳад .

ابوعلی جوزجانی گوید صاحب استقامت باش نه جویندۀ کرامت که نفس تو کرامت خواهد و خدای عَزَّوَجَلَّ از تو استقامت خواهد.

Дар ҳикоят ҳаме ояд ки буъалӣ шбўӣ гуфт ки пайғомбарро слии аллоҳи алайҳи вслм ба хоб дидам гуфтам ёрсўли аллоҳ аз ту ривоят ҳаме кунанд ту гуфтӣ сӯраи ҳуди маро пер кард чаҳ [ чиз буд дар онҷо ки ] пер кард турои қиссаи ҳоءи пайғамбарон ё ҳалок аматон гуфт на [ ин ва на он ] валикин онк гуфт Фостқми комаи амрат .

در حکایت همی آید که بوعلی شبوی گفت که پیغامبر را صلّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلّمَ به خواب دیدم گفتم یارسول اللّه از تو روایت همی کنند تو گفتی سورۀ هود مرا پیر کرد چه [چیز بود در آنجا که] پیر کرد ترا قصّه هاء پیغمبران یا هلاک امّتان گفت نه [این و نه آن] ولیکن آنک گفت فَاسْتَقِمْ کَما اُمِرْتَ.

Ва гуфтаанд истиқоматро кас тоқат надорад магари бузургон зеро ки [ истиқомат ] берун омаданаст аз урфу одат [у расм ] ,у қиём кардани бФрмони худои ъзўҷл бар ҳақиқати сидқ ва азин буд ки пайғамбари слии аллоҳи алайҳ вслм гуфт астқимўои влни тҳсўо рост бошед ва натавонед .

و گفته اند استقامت را کس طاقت ندارد مگر بزرگان زیرا که [استقامت] بیرون آمدن است از عرف و عادت [و رسم]، و قیام کردن بفرمان خدای عَزَّوَجَلَّ بر حقیقت صدق و ازین بود که پیغمبر صلّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلّمَ گفت اِسْتَقیمُوا وَلَنْ تُحْصوا راست باشید و نتوانید.

Воситӣ гуяд он хислат ки ҳамаи никўӣиҳои бадв тамом шаваду банно бӯдан ӯ ҳамаи никўӣиҳои зишт буд истиқоматаст .

واسطی گوید آن خصلت که همه نیکوئیها بدو تمام شود و بنا بودن او همه نیکوئیها زشت بود استقامتست.

Шблӣ гуяд истиқомати он буд ки вақтро қиёмат бинад .

شبلی گوید استقامت آن بود که وقت را قیامت بیند.

Ва гуфтаанд истиқомат дар гуфт бтрки ғайбат буд ва дар афъол ба нафии бидъат ва дар иқбол ба нафии фатрат ва дар аҳвол ба нафии ҳиҷоб .

و گفته اند استقامت در گفت بترک غیبت بود و در افعال به نفی بدعت و در اقبال به نفی فترت و در احوال به نفی حجاب.

Устоди эмоми Абубакри Фўрки раҳма аллоҳ гуфт сини истиқомати син талабаст яъне ки аз ҳақ андар хоҳанд то аишонро бар тавҳид бидорад то зинда бошанд .

استاد امام ابوبکر فورک رَحِمَهُ اللّهُ گفت سین استقامت سین طلب است یعنی که از حق اندر خواهند تا ایشانرا بر توحید بدارد تا زنده باشند.

Устоди эмоми Абулқосими раҳма аллоҳ гуяд истиқомати давоми каромат воҷиб кунаду худоӣ таъолӣ мегуяд ваон луи астқомўои алии алтриқаҳи лосқиноҳми моءи ғдқо ва нагуфт сқиноҳму маънии асқиноҳми он буд ки бар давом буд .

استاد امام ابوالقاسم رَحِمَهُ اللّهُ گوید استقامت دوام کرامت واجب کند و خدای تَعالی می گوید واَنْ لَو اِسْتَقامُوا عَلَی الطَّریقَة لَاَسْقَیْناهُم ماءً غَدَقَاً و نگفت سَقَیْناهُمْ و معنی اَسْقَیْناهُمْ آن بود که بر دوام بود.

Ҷунайд гуяд ҷавонӣ дидам андари бодияи андари зер дарахтӣам ғелон гуфтам чаҳ нишондааст туро ӣнҷо гуфт ҳоле гум кардаам . Ман бирафтам чун аз ҳаҷи бозгаштами он ҷўонро дидам , фаротар аз он дарахт , ҷое нишаста гуфтам ӣнҷои нишастан сабаб чист гуфт ончӣ май ҷустам ӣнҷо ёфтам ӣнҷоро мулозимат кардаам , ҷунайд гуфт надонам то кадоми ҳоли шарифтар буд аз он ду ҳоли мулозимат кардани андари талаби ҳол ё мулозимат кардани мавзе ки ҳоли бозёфта буд андари вай .

جنید گوید جوانی دیدم اندر بادیه اندر زیر درختی امّ غیلان گفتم چه نشانده است ترا اینجا گفت حالی گم کرده ام. من برفتم چون از حجّ بازگشتم آن جوانرا دیدم، فراتر از آن درخت، جایی نشسته گفتم اینجا نشستن سبب چیست گفت آنچه می جستم اینجا یافتم اینجا را ملازمت کرده ام، جنید گفت ندانم تا کدام حال شریفتر بود از آن دو حال ملازمت کردن اندر طلب حال یا ملازمت کردن موضع که حال بازیافته بود اندر وی.