Қоли аллоҳи тъолиٰи виؤсрўни алии анФсҳми валави кони баҳами хсосаҳ .

قالَ اللّهُ تَعالیٰ وَیَْؤثِروُنَ عَلی اَنْفُسِهمْ وَلَوْ کانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ.

Гуфтаанд бар хештан эсор карданд аз озодагии эшон аз ончӣ берун омаданд аз ону эсор кардан бидон .

گفته اند بر خویشتن ایثار کردند از آزادگی ایشان از آنچه بیرون آمدند از آن و ایثار کردن بدان.

Ибни аббоси разии аллоҳ анҳу гуяд ки пайғомбари слии аллоҳи алайҳ вслм гуфт кифоят буд яке аз шуморо , он қадар ки қаноат буд бидон нафас ӯро ,у бозгашти шумо бо чаҳор рашу бадастӣ ҷой хоҳад бӯдан , ва бозгардад кори ҳамаи бохрт .

ابن عبّاس رَضِیَ اللّهُ عَنْهُ گوید که پیغامبر صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ گفت کفایت بود یکی از شما را، آن قدر که قناعت بود بدان نفس او را، و بازگشت شما با چهار رش و بدستی جای خواهد بودن، و بازگردد کار همه بآخرت.

Ва озодагии он буд ки мард аз бандагии ҳамаи офаридҳо берун ояд ва ҳарчӣ дуни хдоисти ъзўҷли онро дар дили вай роҳ набӯду аломати дурустии он бархестани тамиз буд аз дил ӯ миёни чизҳоу хатари шарифу вазеъ аз эърози дунёи наздик ӯ яксон буд , чунонк ҳориса гуфт пайғомбарро слии аллоҳи алайҳи вслми тани хеш аз дунёи боздоштам , зару хоки наздик ман баробараст .

و آزادگی آن بود که مرد از بندگی همه آفریدها بیرون آید و هرچه دون خدایست عَزَّوَجَلَّ آنرا در دل وی راه نبود و علامت درستی آن برخاستن تمیز بود از دل او میان چیزها و خطر شریف و وضیع از اعراض دنیا نزدیک او یکسان بود، چنانک حارثه گفت پیغامبر را صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ تن خویش از دنیا بازداشتم، زر و خاک نزدیک من برابرست.

Аз устод Абӯали шунидам ки гуфт ҳар ки андар дунё ояд ва азон ҳур буд аз дунё берун шаваду азуи ҳур буд .

از استاد ابوعلی شنیدم که گفت هر که اندر دنیا آید و ازان حُرّ بود از دنیا بیرون شود و ازو حُرّ بود.

Диқӣ ҳикоят кунад аз зқоқ ки гуфт ҳар ки андари дунёи озод буд , аз бандагӣ ӯ озод буд .

دُقّی حکایت کند از زقّاق که گفت هر که اندر دنیا آزاد بود، از بندگی او آزاد بود.

Устоди эмоми раҳма аллоҳ гуяд ҳақиқати озодии андари камоли убудийят буд чун дар убудийяти содиқ буд ӯро аз бандагии ағёр озодӣ диҳанд аммо агар бандаи пиндорад ки бандаро мусаллам буд ки вақте лагоми бандагӣ аз сар фурӯ кунад ва як лаҳза аз ҳад фаротар шавад аз онҷо ки амр ва наҳйасту вай мумайизаст дар дори таклиф , он аз дайн берун омаданаст , хдоўндтъолии пайғомбарро гуфт слии аллоҳи алайҳи вслми воъбди рбк ҳатто иأтики алиқин . Марои параст то вақти марг , миён муфассирон иҷмоъаст ки биқин , аҷали хосту ончии қавм ишорат кунанд бидон аз ҳуррият , онаст ки бандаи бадал дар таҳти бандагии ҳеҷ чиз нашавад аз махлуқот , на аз ончии андар дунёаст ва на аз ончӣ дар охиратаст , дунёроу ҳавоу орзӯӣу хосту ҳоҷату ҳаззро андрўи ҳеҷ насиб набошад .

استاد امام رَحِمَهُ اللّهُ گوید حقیقت آزادی اندر کمال عبودیّت بود چون در عبودیّت صادق بود او را از بندگی اغیار آزادی دهند امّا اگر بنده پندارد که بنده را مسلّم بود که وقتی لگام بندگی از سر فرو کند و یک لحظه از حد فراتر شود از آنجا که امر و نهی است و وی مَمَیِّز است در دار تکلیف، آن از دین بیرون آمدنست، خداوندتعالی پیغامبر را گفت صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ وَاَعْبُدْ رَبَّکَ حَتَّی یَْأتِیَکَ الیَقینُ. مرا پرست تا وقت مرگ، میان مفسّران اجماعست که بیقین، اجل خواست و آنچه قوم اشارت کنند بدان از حرّیّت، آنست که بنده بدل در تحت بندگی هیچ چیز نشود از مخلوقات، نه از آنچه اندر دنیا است و نه از آنچه در آخرتست، دنیا را و هوا و آرزوی و خواست و حاجت و حظ را اندرو هیچ نصیب نباشد.

Шблиро гуфтанд ндонӣ ки ӯ рҳмٰн аст гуфт донам валикин то раҳмати вай бдонстаҳам ҳаргиз нахостаам то бар ман раҳмат кунад .

شبلی را گفتند ندانی که او رحمٰن است گفت دانم ولیکن تا رحمت وی بدانسته ام هرگز نخواسته ام تا بر من رحمت کند.

Ва мақоми ҳуррият азизаст .

و مقام حرّیّت عزیز است.

Аз устод Абӯали шунидам раҳмаи аллоҳ ки абўолъбос сайёрӣ гуфт агар намози раво будӣ беқуръон , бад-ӣни байти раво будӣ .

از استاد ابوعلی شنیدم رَحِمَهُ اللّهُ که ابوالعبّاس سیّاری گفت اگر نماز روا بودی بی قرآن، بدین بیت روا بودی.

Шеър :

شعر:

Аммо ақоўили машойихи андари ҳуррият бисёраст .

امّا اقاویل مشایخ اندر حرّیّت بسیار است.

Ҳусайни бен Мансур гуяд ҳар ки озодӣ хоҳад бигӯ убудийяти пайвастаи гардон .

حسین بن منصور گوید هر که آزادی خواهد بگو عبودیّت پیوسته گردان.

Ҷунайдро пурседанд чгўӣии андар касе ки виро аз дунё ҳеҷ намонда буд магари миқдори устихонии хурмо ҷунайд гуфт бандаи макотиб ҳануз банда буд модом ки дарме бар ваии боқӣ буд .

جُنَید را پرسیدند چگوئی اندر کسی که ویرا از دنیا هیچ نمانده بود مگر مقدار استخوانی خرما جنید گفت بندۀ مُکاتَب هنوز بنده بود مادام که درمی بر وی باقی بود.

АбуАмр анмотӣ гуяд аз ҷунайд шунидам ки гуфт бҳқиқт озодӣ нарасед ва аз убудийят ӯ бар ту чизеи боқии монда буд .

ابوعمرو انماطی گوید از جنید شنیدم که گفت بحقیقت آزادی نرسید و از عبودیّت او بر تو چیزی باقی مانده بود.

Башар ҳоФӣ гуяд ҳар ки хоҳад ки таъм озодӣ бичишад бигӯ сари поки гардон бо худои хеш .

بشر حافی گوید هر که خواهد که طعم آزادی بچشد بگو سرّ پاک گردان با خدای خویش.

Ҳусайн Мансур гуяд ҳар ки мақомот бандагӣ бирасад бтмомӣ , озод гардад аз тъби убудийят , бандагии биҷой май орад беранҷу машаққат , ва ин мақоми анбиёу садиқон буд , мҳмўл буд ҳеҷ ранҷи фаро дилаш нарасад ва агарчӣ ҳукм шаръ бирав буд .

حسین منصور گوید هر که مقامات بندگی برسد بتمامی، آزاد گردد از تعب عبودیّت، بندگی بجای می آرد بی رنج و مشقّت، و این مقام انبیا و صدّیقان بود، محمول بود هیچ رنج فرا دلش نرسد و اگرچه حکم شرع برو بود.

Мансури фақиҳи мисрии рости ин байт кӣ гуфт .

منصور فقیه مصری راست این بیت کی گفت.

Шеър :

شعر:

Ва бдонки муаззами ҳуррияти андари хизмат даравишонаст .

و بدانک معظم حریّت اندر خدمت درویشان است.

Аз шайх Абӯали шунидам ки хдоўндтъолӣ ваҳй фиристод бдоўди алайҳи ассалом ки чун ҷӯяндаи марои бинии ходим ӯ бош . Ва пайғомбар мо гуфт слии аллоҳи алайҳи вслми Сайиди алқўми ходмҳм .

از شیخ ابوعلی شنیدم که خداوندتعالی وحی فرستاد بداود عَلَیْهِ السَّلامُ که چون جویندۀ مرا بینی خادم او باش. و پیغامبر ما گفت صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ سَیِّدُ الْقَوْمِ خادِمُهُمْ.

Яҳёи бен маоз гуяд абноءи дунёро хизмат , дирам харидагон кунанд ,у абноءи охиратро хизмати аҳрор ва Аброр кунанд .

یحیی بن معاذ گوید ابناء دنیا را خدمت، درم خریدگان کنند، و ابناءِ آخرت را خدمت احرار و ابرار کنند.

Иброҳӣм адҳам гуяд ҳур гӯям аз дунё берун шавад пеш аз он ки ӯро берун баранд . Иброҳӣм гуяд ки суҳбат макун магар бо ҳурии Карим ки шунӯд ва нагӯяд .

ابراهیم ادهم گوید حرّ گویم از دنیا بیرون شود پیش از آن که او را بیرون برند. ابراهیم گوید که صحبت مکن مگر با حُرّی کریم که شنود و نگوید.