Қоли аллоҳи таъолии ман кони ирҷўои лқоءи аллоҳи ?фони аҷали аллоҳи лоти вҳўи алсмиъи алълим .

قالَ اللّهُ تَعالی مَنْ کانَ یَرْجوا لِقَاءَ اللّهِ فَاِنَّ اَجَلَ اللّه لَآتٍ وَهُوَ السَّمِیعُ الْعَلیمُ.

Ътоءи бен соӣби разии аллоҳи анҳу ривоят кунад аз падари хеш ки гуфт аммори ёсир намоз кард , моро намоз сабк гуфтам ё абои алиқзони сабк намоз кардӣ гуфт бар ман чаҳ аз он , хдоирои бхўондм , бдъоӣӣ ки аз пайғомбари слии аллоҳи алайҳ вслм шунидам чун бархест яке аз он қавм аз пас ӯ фаро шуд ва он дуо аз вай бипурсед гуфт аллоҳами бълмки алғиби вқдртки алии алхлқи аҳинии мо илмати алҳёҳи хирои лӣу тўФнии азои илмати алўФоаҳи хирои лии аллоҳами ании асأлки хшитки фии алғиби волшҳодаҳи вأсأлки калима алҳақ фии алрзои волғзбу асأлки алқсди фии алғнӣу алФқру асأлки нъимои лоибиди вқраҳи айни лотнқтъи восأлки алрзои баъди алқзоءи вбрди алъиши баъди алммоти восأлки алнзри илои вҷҳки алкриму шўқои илои лқоӣки фии ғайри зроءи музираи аллоҳами ?зинаи бзинаҳи алоямон , аллоҳами аҷълнои ҳдоаҳи мҳтдин .

عطاء بن سائب رَضِیَ اللّهُ عَنْهُ روایت کند از پدر خویش که گفت عمّارِ یاسر نماز کرد، ما را نماز سبک گفتم یا اَبَا الْیَقْظانِ سبک نماز کردی گفت بر من چه از آن، خدایرا بخواندم، بدعائی که از پیغامبر صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ شنیدم چون برخاست یکی از آن قوم از پس او فرا شد و آن دعا از وی بپرسید گفت اَللَّهُمَّ بِعِلْمِکَ الْغَیْبَ وَقُدْرَتِکَ عَلَی الْخَلْقِ اَحْیِنی ما عَلِمْتَ الْحَیاةَ خَیْراً لی و تَوَفَّنی اِذا عَلِمْتَ الْوَفاةَ خَیْراً لی اَللَّهُمَّ اِنّی اَسْأَلُکَ خْشَیتَکَ فی الْغَیْبِ وَالشَّهادَةِ وَأَسْأَلُکَ کَلِمَةَ الْحَقِّ فِی الرِّضا وَالْغَضَبِ و اَسْأَلُکَ الْقَصْدَ فی الْغِنی و اَلْفَقْرِ وَ اَسْأَلُکَ نَعیماً لایَبیدُ وَقُرَّةَ عَیْنٍ لاتَنْقَطِعُ وَاَسْأَلُکَ الرِّضا بَعْدَ الْقَضاءِ وبَرْدَ الْعَیْشِ بَعْدَ الْمَماتِ وَاَسْأَلُکَ النَّظَرَ اِلی وَجْهِکَ الْکَریمِ و شَوْقاً اِلی لِقائِکَ فی غَیرِ ضَرّاءَ مُضِرَّة اَللَّهُمَّ زَیّنا بزیْنةِ الْاِیْمانِ، اَللَّهُمَّ اَجْعَلْنا هُداةً مُهتَدینَ.

Устоди эмоми раҳма аллоҳ гуяд ки шавқ аз ҷои бархестани дил буд бадӣдори маҳбӯбу шавқ бар қадари муҳаббат буд .

استاد امام رَحِمَهُ اللّه گوید که شوق از جای برخاستن دل بود بدیدار محبوب و شوق بر قدر محبّت بود.

Аз устоди Абӯали дқоқ шунидам ки миёни шавқу иштиёқ фарқ кард ва гуфт шавқ бадӣдор биншинаду иштиёқи бадӣдори бншўд .

از استاد ابوعلی دقّاق شنیدم که میان شوق و اشتیاق فرق کرد و گفت شوق بدیدار بنشیند و اشتیاق بدیدار بنشود.

Ва дар ин маънӣ гуфтаанд :

و در این معنی گفته اند:

Нсрободӣ гуяд ҳамаи хлқонрои мақом шавқаст ва ҳечкасро мақом иштиёқ нест ва ҳар ки андари ҳол иштиёқ шуд ҷоӣӣ расад ки ӯро на асар монад ва на қарор .

نصرآبادی گوید همه خلقانرا مقام شوق است و هیچکس را مقام اشتیاق نیست و هر که اندر حال اشتیاق شد جائی رسد که او را نه اثر ماند و نه قرار.

Гӯйанд Аҳмади асвади пеши Абдуллоҳ манозил омад ва гуфт бихоб дидам ки турои солии зиндагонӣ мондааст агар хоҳии соз рафтанро бисоз Абдуллоҳ манозил гуфт муддатии дароз дар пеш мо наҳодӣ ки мо ҳануз то солӣ бихоҳйм зист , марои бад-ӣни байти инсӣ буд ки аз Абӯали сақафӣ шунидаам .

گویند احمد اسود پیش عبداللّهِ مُنازِل آمد و گفت بخواب دیدم که ترا سالی زندگانی مانده است اگر خواهی ساز رفتن را بساز عبداللّهِ مُنازِل گفت مدّتی دراز در پیش ما نهادی که ما هنوز تا سالی بخواهیم زیست، مرا بدین بیت انسی بود که از ابوعلی ثقفی شنیده ام.

Шеър :

شعر:

АбуУсмон гуяд шавқи дӯстӣ маргаст бар бисоти роҳат .

ابوعثمان گوید شوق دوستی مرگ است بر بساط راحت.

Яҳёи бен маоз гуяд аломат шавқ онаст ки ҷавориҳ аз шаҳавоти боздорӣ .

یحیی بن معاذ گوید علامت شوق آنست که جوارح از شهوات بازداری.

Устод Абӯали гуяд ки Довӯди алайҳи ассаломи рӯзии бсҳрои берун шуда буд танҳо , худованди таъолии бадв ваҳй фиристод ки эй Довӯд чунаст ки туро танҳо мебайнам гуфт бори худоёи шавқи ту андари дилам асар кардаасту маро аз суҳбати халқ боз дошта аст гуфт бирав бози наздики эшон шӯ агар ту бандаи гурехтаро бози даргоҳи ман ореи номи ту андари лавҳи маҳфӯз аз ҷумлаи аспҳслорон исбот кунам .

استاد ابوعلی گوید که داود عَلَیْهِ السَّلامُ روزی بصحرا بیرون شده بود تنها، خداوند تعالی بدو وحی فرستاد که ای داود چونست که ترا تنها می بینم گفت بار خدایا شوق تو اندر دلم اثر کرده است و مرا از صحبت خلق باز داشته است گفت برو باز نزدیک ایشان شو اگر تو بندۀ گریختۀ را باز درگاه من آری نام تو اندر لوح محفوظ از جمله اسپهسلاران اثبات کنم.

Гӯйанд ки перзаниро яке аз хуишон аз сафар боз омаду қавми хонаи ҳама шодӣ мекарданд ва он перзан мегирист ӯро гуфтанд чаро мегаре гуфт бозомадан ин ҷавони бози хонаи маро ёд додааст ббозгштни бхдои таъолӣ .

گویند که پیرزنی را یکی از خویشان از سفر باز آمد و قوم خانه همه شادی میکردند و آن پیرزن میگریست او را گفتند چرا می گریی گفت بازآمدن این جوان باز خانه مرا یاد داده است ببازگشتن بخدای تعالی.

Ибни аторо аз шавқ пурседанд гуфт сӯхтани дилу ҷигар буду забона задани оташи дараву пораи пора шудани ҷигар буд .

ابن عطا را از شوق پرسیدند گفت سوختن دل و جگر بود و زبانه زدن آتش درو و پاره پاره شدن جگر بود.

Пурсидаанд ки шавқи бартар , ё муҳаббат гуфт муҳаббат зеро ки шавқ аз ваии хезад .

پرسیده اند که شوق برتر، یا محبّت گفت محبّت زیرا که شوق از وی خیزد.

Баъзе гуфтаанд шавқи оташӣ буд ки аз ҷигар бадар ояд , аз фурқат зоҳир шавад чун дидор ҳосил шуд биншинад ва чун ғолиб бар асрор , мшоҳдти маҳбӯб буд шавқро онҷо роҳ набӯд .

بعضی گفته اند شوق آتشی بود که از جگر بدر آید، از فُرْقت ظاهر شود چون دیدار حاصل شد بنشیند و چون غالب بر اسرار، مشاهدت محبوب بود شوق را آنجا راه نبود.

Касеро гуфтанд бадӣдор ӯ муштоқ ҳастӣ гуфт на шавқи бксӣ буд ки ғоиб буд , вай ҳамеша ҳозираст .

کسی را گفتند بدیدار او مشتاق هستی گفت نه شوق بکسی بود که غایب بود، وی همیشه حاضر است.

Аз устод Абӯали шунидам раҳмаи аллоҳи андари тафсири ин ояи въҷлти алики раби лтрзии муроди он буд ки бтўи шитофтам аз орзӯии ту блФз ризо бапушед .

از استاد ابوعلی شنیدم رَحِمَهُ اللّهُ اندر تفسیر این آیة وَعَجِلْتُ اِلَیْکَ رَبِّ لِتَرْضی مراد آن بود که بتو شتافتم از آرزوی تو بلفظ رضا بپوشید.

Ҳам аз вай шунидам ки гуфт аз аломати шавқи орзӯии марг буд бар бисоти офият чунонк Юсуфи алайҳи ассалом ӯро дар чоҳ афканданд на гуфт тўФнӣ мусалламан чун дар занадонаш карданд ҳам нагуфт ва чун падару модару бародарон ӯро суҷуд карданду подшоҳӣу неъмат тамом шуд марги орзӯ хост гуфт тўФнӣ мусалламан .

هم از وی شنیدم که گفت از علامت شوق آرزوی مرگ بود بر بساط عافیت چنانک یوسف عَلَیْهِ السَّلامُ او را در چاه افکندند نه گفت تَوَفَّنی مُسْلِماً چون در زندانش کردند هم نگفت و چون پدر و مادر و برادران او را سجود کردند و پادشاهی و نعمت تمام شد مرگ آرزو خواست گفت تَوَفَّنی مُسْلِماً.

Ва дарин маънӣ гуфтаанд :

و درین معنی گفته اند:

Ва ҳам дарин маънӣ гуфтаанд :

و هم درین معنی گفته اند:

Абуязид гуяд хдоиро бандагонанд ки агар як соъати андари биҳишт аз дидори худои бозмоннд фарёд хонанд аз биҳишт чунонк дӯзахён аз дӯзах .

ابویزید گوید خدایرا بندگانند که اگر یک ساعت اندر بهشت از دیدار خدای بازمانند فریاد خوانند از بهشت چنانک دوزخیان از دوزخ.

Ҳусайн Ансорӣ гуяд бихоб дидам ки қиёмати бархеста буд ва шахсе дидам ки зери арши Маҷиди истода будӣ ҳақи таъолӣ Фриштгонро гуядӣ кист ин , гуфтанд ту беҳтар доне гуфт ин маърӯфи крхист аз дӯстии ман маст шудаст боҳуш наомад магари бадӣдори ман .

حسین انصاری گوید بخواب دیدم که قیامت برخاسته بود و شخصی دیدم که زیر عرش مجید ایستاده بودی حق تعالی فریشتگانرا گویدی کیست این، گفتند تو بهتر دانی گفت این معروف کرخیست از دوستی من مست شدست باهوش نیامد مگر بدیدار من.

Ва брўоитӣ дигар чунонаст ки ин маърӯфи крхист аз дунёи берун шудааст муштоқи бхдоӣ , вайро мубоҳ кардаанд ки бхдоӣ менигарад .

و بروایتی دیگر چنانست که این معروف کرخیست از دنیا بیرون شده است مشتاق بخدای، وی را مباح کرده اند که بخدای می نگرد.

Форс гуяд длҳоءи муштоқони мунаввар буд бнўри бхдои таъолӣ чун шавқ эшон биҷунбад миёни осмону замин равшан гардад худои таъолии аишонро арза кунад бар Фриштгон гуяд ин муштоқонанд бмн , гувоҳ бошед ки ман бар эшон муштоқи терм .

فارِس گوید دلهاء مشتاقان منوّر بود بنور بخدای تعالی چون شوق ایشان بجنبد میان آسمان و زمین روشن گردد خدای تعالی ایشانرا عرضه کند بر فریشتگان گوید این مشتاقان اند بمن، گواه باشید که من بر ایشان مشتاق ترم.

Аз устод Абӯали шунидам раҳмаи аллоҳ аз қавли пайғомбари слии аллоҳи алайҳи вслми асأлки алтўқи илои лқоӣк . Гуфт шавқи сад ҷузваст , навад ва на пайғомбарро слии аллоҳи алайҳи вслм ва яке ҳамаи мрдмонро , хост ки ин як ҷузв низ ӯро бошад аз рашки онкии миқдорӣ аз шавқи дигари касро буд .

از استاد ابوعلی شنیدم رَحِمَهُ اللّهُ از قول پیغامبر صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ اَسْأَلُکَ التَّوْقَ اِلی لِقائِکَ. گفت شوق صد جزو است، نود و نه پیغامبر را صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ و یکی همه مردمانرا، خواست که این یک جزو نیز او را باشد از رشک آنکه مقداری از شوق دیگر کس را بود.

Ва гуфтаанд шавқи аҳли қурби тамомтар буд аз шавқи маҳҷӯбон ва андарин маънӣ гуфтаанд ин байти шеър

و گفته اند شوق اهل قرب تمامتر بود از شوق محجوبان و اندرین معنی گفته اند این بیت شعر

Ва гуфтаанд ки марг бар муштоқон чун даройад аз ончии аишонро кашф карда бошанд , аз рӯҳи висол аз шаҳди ширинтар .

و گفته اند که مرگ بر مشتاقان چون درآید از آنچه ایشانرا کشف کرده باشند، از رَوْحِ وصال از شهد شیرین تر.

Ҷунайд гуяд аз сиррӣ шунидам ки гуфт шавқи бартарин мақоми ориф буд чун мтҳққ гардад андрў ва чун мтҳққи гашт машғӯл гардад аз ҳарчӣ ӯро аз шавқ боз дорад .

جنید گوید از سری شنیدم که گفت شوق برترین مقام عارف بود چون متحقّق گردد اندرو و چون متحقّق گشت مشغول گردد از هرچه او را از شوق باز دارد.

АбуУсмон ҳирӣ гуяд дар қавли худои таъолии ?фони аҷали аллоҳи лот ки ин таъзиятӣаст мштоқонро ва мъниш онаст ки ман медонам ки иштиёқи шумо бмн бисёраст ман ваъда ниҳодаам шуморо ва наздикаст ки шумо бидон расед ки бидон муштоқед .

ابوعثمان حیری گوید در قول خدای تعالی فَاِنَّ اَجَلَ اللّهُ لَآتٍ که این تعزیتی است مشتاقانرا و معنیش آنست که من میدانم که اشتیاق شما بمن بسیار است من وعدۀ نهاده ام شما را و نزدیکست که شما بدان رسید که بدان مشتاقید.

Худованди таъолӣ ваҳй фиристод бдоўди алайҳи ассалом ки ҷавонон банӣ Исроилро бигӯӣ ки чаро хештанро бғири ман машғӯл доред ва ман муштоқи шмооми ин ҷафо чист .

خداوند تعالی وحی فرستاد بداود عَلَیْهِ السَّلامُ که جوانان بنی اسرائیل را بگوی که چرا خویشتن را بغیر من مشغول دارید و من مشتاق شماام این جفا چیست.

Ва ҳам ҳақи ъзосмаҳ ваҳй фиристод бдоўди алайҳи ассалом ки ё Довӯд агар бидонанд он гуруҳ ки аз ман баргаштаанд чигуна мунтазири эшонаму рФқи ман бо эшону шавқи ман бтрки маъсияти эшон ҳама аз шавқи бмирндӣ ва андомҳои эшон аз дӯстии ман пора пора гардадӣ , ё Довӯди ин иродат манаст андари он кас ки аз ман баргашта бошад , андари онкас ки маро ҷӯяд ва маро хоҳад иродат чун буд .

و هم حق عَزَّاسْمُهُ وحی فرستاد بداود عَلَیْهِ السَّلامُ که یا داود اگر بدانند آن گروه که از من برگشته اند چگونه منتظر ایشانم و رفق من با ایشان و شوق من بترک معصیت ایشان همه از شوق بمیرندی و اندامهای ایشان از دوستی من پاره پاره گرددی، یا داود این ارادت من است اندر آن کس که از من برگشته باشد، اندر آنکس که مرا جوید و مرا خواهد ارادت چون بود.

Ва гӯйанд андари тӯрӣа набиштааст ки борзў оварадем шуморо ва орзӯманд нагаштеду бтрсонидими шумороу нтрсидиду навҳа гарӣ кардем шуморо ва навҳа накардед .

و گویند اندر توریة نبشته است که بآرزو آوردیم شما را و آرزومند نگشتید و بترسانیدیم شما را و نترسیدید و نوحه گری کردیم شما را و نوحه نکردید.

Аз устод Абӯали шунидам раҳмаи аллоҳ ки гуфт Шуайби алайҳи ассалом ҳаме гирист то нобӣно шуд худои таъолии чашми вай боз дод дигар бора бигирист чндонк нобӣно шуд худои таъолии чашми вай боз дод се дигари бор чандон бигирист то нобӣно шуд худои таъолӣ ваҳй фиристод ва гуфт агар аз умед биҳиштаст ин гиристан , ман биҳишти туро мубоҳ кардам ва агар аз бим дӯзахаст туро эмин кардам гуфт ёрб аз шавқаст бтў гуфт аз баҳри ин буд ки пайғомбар ва кулем хешро даҳ соли ходим ту кардам .

از استاد ابوعلی شنیدم رَحِمَهُ اللّهُ که گفت شعیب عَلَیْهِ السَّلامُ همی گریست تا نابینا شد خدای تعالی چشم وی باز داد دیگر باره بگریست چندانک نابینا شد خدای تعالی چشم وی باز داد سه دیگر بار چندان بگریست تا نابینا شد خدای تعالی وحی فرستاد و گفت اگر از امید بهشت است این گریستن، من بهشت ترا مباح کردم و اگر از بیم دوزخ است ترا ایمن کردم گفت یارب از شوقست بتو گفت از بهر این بود که پیغامبر و کلیم خویش را ده سال خادم تو کردم.

Ва гуфтаанд ҳар ки бхдоӣ муштоқ гардад ҳамаи чизҳо бадв муштоқ гардад .

و گفته اند هر که بخدای مشتاق گردد همه چیزها بدو مشتاق گردد.

Ва андари хабар ҳаме ояд ки биҳишт муштоқаст басаи кас ба алӣу аммору салмони разии аллоҳи анҳуам аҷмъин .

و اندر خبر همی آید که بهشت مشتاق است بسه کس به علی و عمّار و سلمان رَضِیَ اللّهُ عَنْهُمْ اَجْمَعِینَ.

Аз устоди Абӯалии раҳма аллоҳ шунидам ки баъзе аз перон гуфтаанд ки мо дар бозор мешавем , ҳамаи чизҳо бахуд орзӯманд мебайнем ва мо аз он ҳама озодем .

از استاد ابوعلی رَحِمَهُ اللّهُ شنیدم که بعضی از پیران گفته اند که ما در بازار میشویم، همه چیزها بخود آرزومند می بینیم و ما از آن همه آزادیم.

Аз молики динор ривоят кунанд ки гуфт андари тӯрӣа хондаам ки бшўқ оварадам шуморо муштоқ нагаштед ва самоъ кардам шуморо рақс накардед .

از مالک دینار روایت کنند که گفت اندر توریة خوانده ام که بشوق آوردم شما را مشتاق نگشتید و سماع کردم شما را رقص نکردید.

Ҷунайдро пурседанд ки гиристани дӯстон аз чаҳ буд ки якдигарро бибинанд гуфт он аз шодии ваҷд ва аз сахтии шавқ ба вай .

جنید را پرسیدند که گریستن دوستان از چه بود که یکدیگر را ببینند گفت آن از شادی وجد و از سختی شوق به وی.

Ва ду бародар гӯйанд дасти бгрдн якдигар карда буданд яке ҳаме гуфт вошўқоаҳи он дигар гуфт вои вҷдоаҳ .

و دو برادر گویند دست بگردن یکدیگر کرده بودند یکی همی گفت واشَوْقاۀ آن دیگر گفت وا وَجْداه.