Дил гуфт ки эй ҷони ман он Зуҳраи крост

دل گفت که ای جانِ من آن زهره کِراست

Каз хок дар ту тўтёи ёради хост

کز خاکِ درِ تو توتیا یارد خواست

Аз зоти муназзаҳӣ ва аз айби ҷудо

از ذات منزّهی و از عیب جدا

Ту покӣ ва бар ту « қул ҳўи аллоҳ » гўост

تو پاکی و بر تو « قُلْ هُوَ اللَّهُ » گُواست