Дӯши ин чашмам ки дар макнун май рехт

دوش این چشمم که دُرّ مکنون می ریخت

То субҳдамӣ аз раги ҷони хӯн май рехт

تا صبحدمی از رگ جان خون می ریخت

Дарӣ ки ба солҳо ба ҷамъи омада буд

دُرّی که به سالها به جمع آمده بود

Домани домани здидаҳи берун май рехт

دامن دامن زدیده بیرون می ریخت