То ҳастӣ худро накунӣ домани чок

تا هستی خود را نکنی دامن چاک

Собит нашавад туро қадам бар афлок

ثابت نشود تو را قدم بر افلاک

То чанд манӣ ва ман , зхўди шармати бод

تا چند منی و من، زخود شرمت باد

Ту худ чаҳ касе , ки эй , чаҳ эй , муштии хок

تو خود چه کسی، که ای، چه ای، مشتی خاک