Рӯзии қарору қоидаи мо дигар шавад

روزی قرار و قاعدهٔ ما دگر شود

Венаи боду борномаҳи зи сарҳо бадар шавад

وین باد و بارنامه ز سرها بدر شود

Ин ҷону тан , ки суҳбат дерина доштанд

این جان و تن، که صحبت دیرینه داشتند

Аз ҳам ҷудо шаванду сухан мухтасар шавад

از هم جدا شوند و سخن مختصر شود

Ҷонӣ , ки пок нест , бимонад дарин муғок

جانی، که پاک نیست، بماند درین مغاک

Рӯҳӣ , ки пок буд , бар афлок бар шавад

روحی، که پاک بود، بر افلاک بر شود

Ин қасрҳои хуррам ва гулзорҳои хуш

این قصرهای خرم و گلزارهای خوش

Дар мавҷи хези ҳодисаи зер ва зибр шавад

در موج‌خیز حادثه زیر و زبر شود

Рамзисти ин , ки гуфтам аз аҳволи ин ҷаҳон

رمزیست این، که گفتم از احوال این جهان

Боқӣ ба рӯзгори турои худ хабар шавад

باقی به روزگار ترا خود خبر شود

эй дӯсти коми дил , биншин ва талаб макун

ای دوست کام دل، بنشین و طلب مکن

Кин кор мушкиласт ва ба хӯн ҷигар шавад

کین کار مشکلست و به خون جگر شود

Хоҳӣ ки дар зи баҳри барорӣу турфаи онк

خواهی که در ز بحر برآری و طرفه آنک

Як мӯии худ з баҳр нахоҳӣ ки тар шавад

یک موی خود ز بحر نخواهی که تر شود

Чандон бунаи дирам , ки кунад дафъи дардисар

چندان بنه درم، که کند دفع دردسر

Чандон манеҳ , ки восита дардисар шавад

چندان منه، که واسطهٔ دردسر شود

Дар гӯши хоҷа , дидам , ҷуз зар нарафт ҳеҷ

در گوش خواجه، دیدم، جز زر نرفت هیچ

Вар низ дар шавад , сухании ҳам ба зар шавад

ور نیز در شود، سخنی هم به زر شود

Мсморҳои бенону дирам дар задӣ , кунун

مسمارها بنان و درم در زدی، کنون

Хоҳӣ ки : некии ту ба олам смр шавад

خواهی که: نیکی تو به عالم سمر شود

эй онкии малики хеш ба золими супурда Эй

ای آنکه ملک خویش به ظالم سپرده‌ای

Бустон , ки малик дар сар бидодгар шавад

بستان، که ملک در سر بیدادگر شود

Имрӯз чун ба даст ту доданд теғи фатҳ

امروز چون به دست تو دادند تیغ فتح

Корӣ бикун , ки пеши ту фардо сипар шавад

کاری بکن، که پیش تو فردا سپر شود

Он ҳокими ситезагар зӯрманд ро

آن حاکم ستیزه گر زورمند را

Гӯ : бад макун , ки кори ту аз бад бтар шавад

گو: بد مکن، که کار تو از بد بتر شود

Аз ман ба пеши қозии ришват ситон бигӯ :

از من به پیش قاضی رشوت ستان بگو:

Кини шаръи Аҳмадят ба адл умр шавад

کین شرع احمدیت به عدل عمر شود

Ҳон ! эй падар , бдодни панд писар бакӯш

هان! ای پدر، بدادن پند پسر بکوش

То боз гуяд аз ту чу ӯ ҳам падар шавад

تا باز گوید از تو چو او هم پدر شود

То зиндае , бирав , адаб омӯз баҳри ном

تا زنده‌ای، برو، ادب آموز بهر نام

Кини нафаси одамӣ ба адаб номвар шавад

کین نفس آدمی به ادب نامور شود

Фарзанди одаму падару модари одамӣ

فرزند آدم و پدر و مادر آدمی

Кас чун раҳо кунад ки ба якбор хар шавад ?

کس چون رها کند که به یکبار خر شود؟

Ёрб , зи шармсории кирдори хештан

یارب، ز شرمساری کردار خویشتن

Ҳар лаҳзаи ақл дар сари афсӯс хур шавад

هر لحظه عقل در سر افسوس خور شود

Тақсирҳо ки кардаму тшўирҳо ки ҳаст

تقصیرها که کردم و تشویرها که هست

Чун дар дил оварам дили ман пар хатар шавад

چون در دل آورم دل من پر خطر شود

Ҷузи раҳмат ту нест диламро всилтӣ

جز رحمت تو نیست دلم را وسیلتی

Дар мавқифӣ ки ҷинӣу инсӣ ҳашар шавад

در موقفی که جنی و انسی حشر شود

Он мояи тухми хайри нкштм , ки ҷони ман

آن مایه تخم خیر نکشتم، که جان من

Чун вақт ҳоҷат ояд азу , баҳра вар шавад

چون وقت حاجت آید ازو، بهره‌ور شود

Корам на бар втираҳ инсоф ме равад

کارم نه بر وتیرهٔ انصاف می‌رود

Тавфиқи даҳ , ки кор ба навъе дигар шавад

توفیق ده، که کار به نوعی دگر شود

Ёрони ман ба ман нанамуданд айби ман

یاران من به من ننمودند عیب من

Роҳӣ ба ман намой , ки айбам ҳунар шавад

راهی به من نمای، که عیبم هنر شود

Зон офтоб моя нурем даҳ , ки ман

زان آفتاب مایهٔ نوریم ده، که من

Сирӣ намекунам , ки ҳилолам қамар шавад

سیری نمی‌کنم، که هلالم قمر شود

Гар бар кунанд аҳли камолами назар ба ҳол

گر بر کنند اهل کمالم نظر به حال

Симам айёр гираду сангам гуҳар шавад

سیمم عیار گیرد و سنگم گهر شود

Ин ҷогар эътибори ман ва шоирон якеаст

این‌جا گر اعتبار من و شاعران یکیست

Ин қисса кӣ ба назд хирад муътабар шавад ?

این قصه کی به نزد خرد معتبر شود؟

Аз кӯҳи хезади оҳану зар , лек вақти кор

از کوه خیزد آهن و زر، لیک وقت کار

Зари тоҷ шоҳ гардаду оҳан табар шавад

زر تاج شاه گردد و آهن تبر شود

Сар бар камар зананд ҳасудон , чу дасти ман

سر بر کمر زنند حسودان، چو دست من

Бо шоҳидони маънии андар камар шавад

با شاهدان معنی اندر کمر شود

Даҳ поя паст кардаам оҳанги шеъри худ

ده پایه پست کرده‌ام آهنگ شعر خود

То фаҳми он магар ба димоғи ту дар шавад

تا فهم آن مگر به دماغ تو در شود

Гӯйанд : Авҳадии сафарӣ орзӯ накард

گویند: اوحدی سفری آرزو نکرد

Оре дар орзӯаст ки : он хок дар шавад

آری در آرزوست که: آن خاک در شود

Обӣаст неки софӣ ва хокӣаст бо сафо

آبیست نیک صافی و خاکیست با صفا

Зини обу хоки кас ба кадомин сафар шавад ?

زین آب و خاک کس به کدامین سفر شود؟

То ин дамами зи молӣу ҷоҳии таваққуъӣ

تا این دمم ز مالی و جاهی توقعی

Аз кас набӯд ҳеҷ ва кунун ҳам ба сар шавад

از کس نبود هیچ و کنون هم به سر شود

Пайванди дӯстии ду з дастам наме диҳад

پیوند دوستی دو ز دستم نمی‌دهد

Вар на зи пой то ба серуми бол ва пар шавад

ور نه ز پای تا به سرم بال و پر شود

Бисёр шукр дорад азин манзили Авҳадӣ

بسیار شکر دارد ازین منزل اوحدی

Тадбири он магар ба дуоӣ саҳар шавад

تدبیر آن مگر به دعای سحر شود