Серум хазина хавфасту дили сафинаи бим
سرم خزینهٔ خوفست و دل سفینهٔ بیم
з карда худу андеша азоб ?илем
ز کردهٔ خود و اندیشهٔ عذاب الیم
Гуноҳ карда ба харвор , ҳеҷ тоъат на
گناه کرده به خروار، هیچ طاعت نه
Магари ббхшдм аз лутфи худ худои Карим
مگر ببخشدم از لطف خود خدای کریم
зи роҳ давр фитодам , ки ғӯл буд рафиқ
ز راه دور فتادم، که غول بود رفیق
зи ақл баҳра надидам , ки дев буд надим
ز عقل بهره ندیدم، که دیو بود ندیم
Адим рӯй ман аз панҷа надам сияҳи сет
ادیم روی من از پنجهٔ ندم سیهست
Ба ҷуз надам накунад каси сияҳи рух чу адим
به جز ندم نکند کس سیهرخ چو ادیم
Биё , ба худ Марви ин роҳро ки дар пешаст
بیا، به خود مرو این راه را که در پیشست
Газандҳои дуруштаст ва бандҳои азим
گزندهای درشتست و بندهای عظیم
Дўнимаҳ шуд дилати андари миёни дайну дирам
دونیمه شد دلت اندر میان دین و درم
Бибин ки : бар ту чаҳ ояд барин дил ба дунем ?
ببین که: بر تو چه آید برین دلِ بهدونیم؟
Ҳаёти ҷони азизат ба нури имон буд
حیات جان عزیزت به نور ایمان بود
Азиз , Юсуфи худро чаро фурухт ба сим ?
عزیز، یوسف خود را چرا فروخت به سیم؟
Чу кор хеш накардӣ ба ҳеҷ рӯеи рост
چو کار خویش نکردی بههیچ رویی راست
Заруратаст ки рўрост май рӯй ба ҷҳим
ضرورتست که روراست میروی به جحیم
зи хати хоҷаи худ сар наме тавон бардошт
ز خط خواجهٔ خود سر نمیتوان برداشت
Ба ҳукм ӯ буна , ар бандае , сари таслим
به حکم او بنه، ار بندهای، سر تسلیم
Ба ҳар ҳадис ки хоҳӣ , насиҳатат кардам
به هر حدیث که خواهی، نصیحتت کردم
Ҳануз бознагаштӣ ту аз залоли қадим
هنوز بازنگشتی تو از ضلال قدیم
Мнзҳо , ба касоне ки вои дили эшон
منزّها، به کسانی که وا دل ایشان
Ба ҷузи мақомаи зикр ту нест ҳеҷ муқӣм
به جز مقامهٔ ذکر تو نیست هیچ مقیم
Ки чун марои ҳавасу ози ман шиканҷа кунад
که چون مرا هوس و آز من شکنجه کند
Дилами зи панҷаи шаҳвати буруни кашии ту салим
دلم ز پنجهٔ شهوت برون کشی تو سلیم
Маро ба хештану ақли хеши бози мҳл
مرا به خویشتن و عقل خویش باز مهل
Ки оҷизаст зи дармони дарди хеши сқим
که عاجزست ز درمان درد خویش سقیم
зи илми хештанами нуктае дар омӯзон
ز علم خویشتنم نکتهای در آموزان
Хилофи илми хилофӣ , ки кардаам таълим
خلاف علم خلافی، که کردهام تعلیم
Бубахш , агар гунаҳӣ кардаам , ки : нест аҷаб
ببخش، اگر گنهی کردهام، که: نیست عجب
Гунаҳи зи бандаи нодону мағфирати зи ҳаким
گنه ز بندهٔ نادان و مغفرت ز حکیم
Пас аз гуноҳи чунон банда , узрҳои чунин
پس از گناه چنان بنده، عذرهای چنین
Ба поймардии лутф ту мекунам тақдим
به پایمردی لطف تو میکنم تقدیم
Агар ба ду захм аз роҳ хулат андозӣ
اگر به دو زخم از راه خلّت اندازی
Тафовутӣ накунад , котшасту иброҳӣм
تفاوتی نکند، کآتش است و ابراهیم
Ту худ азимӣ , агар гӯям , арнаҳ , лекини ман
تو خود عظیمی، اگر گویم، ارنه، لیکن من
Ба номи поки ту худро ҳаме кунам таъзим
به نام پاک تو خود را همیکنم تعظیم
На сим хоҳаму неи зар , вале чу хок шавам
نه سیم خواهم و نی زر، ولی چو خاک شوم
зи лутфи хеш ба хокам ҳаме фирист насим
ز لطف خویش به خاکم همیفرست نسیم
Дар он замон ки ба ҳоли шикастагон нигарӣ
در آن زمان که به حال شکستگان نگری
Ба Авҳадии назарии бркн , эй Кариму раҳим
به اوحدی نظری برکن، ای کریم و رحیم