Дили хаста ҳаме бошам , зини малик ба ҳам рафта

دل‌خسته همی باشم، زین ملک به هم رفته

Халқии ҳамаи саргардон , дили мурдау дами рафта

خَلقی همه سرگردان، دل‌مرده و دَم‌رفته

Як банда намеёбам , ҳанҷори вафои дида

یک بنده نمی‌یابم، هنجارِ وفا دیده

Як хоҷа наме байнам бар сўби карами рафта

یک خواجه نمی‌بینم بر صَوْب کَرَم رفته

Бар сӯрат инсонанд аз сблту риш , аммо

بر صورت انسانند از سِبلَت و ریش، امّا

Чун дев ба рағми ҳам дар « ло » ва « нъм » рафта

چون دیو به رغم هم در «لا» و «نعم» رفته

Тан , сидқи куҷои варзад ? бар хол ба хӯни ошиқ

تن، صدق کجا ورزد؟ بر خالِ به خون عاشق

Дили рост куҷо гардад ? дар зулф ба хами рафта

دل راست کجا گردد؟ در زلفِ به خم رفته

Ман дар ҳарами гардун , эмин шудау заҳри дун

من در حرم گردون، ایمن شده و زهرِ دون

Ҳар ҷавр ки мумкин шуд , бар сайди ҳарами рафта

هر جور که ممکن شد، بر صیدِ حرم رفته

Роҳӣ на зи пеш ва пас , дар шаҳри чунин бе кас

راهی نه ز پیش و پس، در شهر چنین بی‌کس

Ман хуфтау ҳамроҳон , бо таблу илми рафта

من خفته و همراهان، با طبل و علم رفته

Бар лавҳи ҷаҳони нақшӣ , чун нест ба коми ман

بر لوح جهان نقشی، چون نیست به کام من

Ман низ ниҳодами сар , бар хати қалами рафта

من نیز نهادم سر، بر خط قلمِ رفته

Аз гуфта ва кард ман , вази меҳнату дарди ман

از گفته و کِرد من، وز مِحنت و درد من

Шуд чеҳраи зарди ман , дар нилу бқми рафта

شد چهرهٔ زرد من، در نیل و بَقَم رفته

Чун чарх басӣ гашта , ман дар паии коми дил

چون چرخ بسی گشته، من در پی کامِ دل

Венаи чарх ба коми ман , дардо ки чаҳ кам рафта !

وین چرخ به کام من، دردا که چه کم رفته!

Лофам нарасед , ар чаҳ , ин роҳ ба сар рафтам

لافم نرسید، ار چه، این راه به سر رفتم

То дар чаҳ расад , гӯйӣ , мард ба қадами рафта ?

تا در چه رسد، گویی، مردِ به قدم رفته؟

Бо халқ , з ҳар ҷинсӣ , моро чаҳ вафо бӯда ?

با خلق، ز هر جنسی، ما را چه وفا بوده؟

Вони гоҳи зи ноҷнсон , бар мо чаҳ ситами рафта ?

وآن گاه ز ناجنسان، بر ما چه ستم رفته؟

Машну ки : « ба роҳ оянд , инҳо ба ҳадиси мо »

مشنو که: «به راه آیند، این‌‎ها به حدیث ما»

Кӣ ранг шифо гирад , ҷон ба ?илами рафта ?

کی رنگ شفا گیرد، جانِ به الم رفته؟

Дар сар макун ин савдо , бисёр , ки хоҳӣ дид

در سر مکن این سودا، بسیار، که خواهی دید

Аз косаи сари савдо , вази кӣса , дирами рафта

از کاسهٔ سر سودا، وز کیسه، دِرَم رفته

Он рӯзи шӯии воқиф , зини ҳол , ки бинии ту

آن روز شوی واقف، زین حال، که بینی تو

Аз ҷони нижанди ту , ин рӯҳи дижами рафта

از جانِ نَژَندِ تو، این روح دژم رفته

Гар чашми дилии дорӣ , аз мотами дили бандон

گر چشم دلی داری، از ماتم دل‌بندان

Бас чашм бибинӣ ту , дар гиряу нами рафта

بس چشم ببینی تو، در گریه و نم رفته

Дар пардаи ин бозӣ , бингар ки паёпай шуд

در پردهٔ این بازی، بنگر که پیاپی شد

Зани зода , писари мурда , холи омада , ъам рафта

زن زاده، پسر مرده، خال آمده، عم رفته

Хайлу ҳашами султон , дидӣ , пас азин бингар

خیل و حشم سلطان، دیدی، پس ازین بنگر

Зини марҳалаи султонро , бехайлу ҳашами рафта

زین مرحله سلطان را، بی‌خیل و حشم رفته

Дар бими бало бӯдан , як чанд ва ба сад ҳасрат

در بیم بلا بودن، یک چند و به صد حسرت

Аз буми вуҷӯди охир , бар боми адами рафта

از بوم وجود آخر، بر بام عدم رفته

Он сар нашавад ҳаргиз , лоиқ ба каллаи дорӣ

آن سر نشود هرگز، لایق به کُلَه‌‎داری

Кӯи ҳамчу қабо бошад , дар банди шиками рафта

کو همچو قبا باشد، در بند شکم رفته

Бо Авҳадии иршодӣ май буд , куҷои гаштӣ ?

با اوحدی ارشادی می‌بود، کجا گشتی؟

Дар ҳар тарафӣ аз вай , сад номаи ғами рафта ?

در هر طرفی از وی، صد نامهٔ غم رفته؟

Бгзошт ба мискинӣ , бо он ки ту май бинӣ

بگذاشت به مسکینی، با آن که تو می‌بینی

Зикраш ба араби зоҳир , номаш ба аҷами рафта

ذکرش به عرب ظاهر، نامش به عجم رفته