эй ранҷ нокашида , ки мирос май хурӣ

ای رنج ناکشیده، که میراث می‌خوری

Бингар ки : кистӣ туу мол ки май барӣ ?

بنگر که: کیستی تو و مال که می‌بری؟

ӯ ҷамъ кард ва чун ба намехӯрд азу бимонад

او جمع کرد و چون به نمی‌خورد ازو بماند

Дарёб каз ту боз намонад чу бигузарӣ

دریاب کز تو باز نماند چو بگذری

Мардум ба дастгоҳ тавонгар наме шавад

مردم به دستگاه توانگر نمی‌شود

Дарвешро чу дастбигирӣ тавонгарӣ

درویش را چو دست بگیری توانگری

Аз қӯту хирқа ҳарчӣ зиёдат буд туро

از قوت و خرقه هرچه زیادت بود ترا

Бо эзадаш муомила кун ,гар мубсирӣ

با ایزدش معامله کن، گر مبصری

Зари ғӯл мард бошаду зани ғули гарданаш

زر غول مرد باشد و زن غل گردنش

Дар ғул ғӯл бошӣ , то бо зану зарӣ

در غل غول باشی، تا با زن و زری

Шавҳар кашӣаст , эй писар , ин даҳри бачаи хор

شوهر کشیست، ای پسر، این دهر بچه‌خوار

Баргир азуи ту меҳру мгирш ба модарӣ

برگیر ازو تو مهر و مگیرش به مادری

Фарзанди бандаи ист , худоро , ғамаш махӯр

فرزند بنده‌ایست، خدا را، غمش مخور

Кони нестӣ ки ба зи худои бандаи парварӣ

کان نیستی که به ز خدا بنده پروری

Гар мқблисти ганҷи саодат аз он ӯст

گر مقبلیست گنج سعادت از آن اوست

Вар мудаббираст , ранҷи зиёдат чаҳ май барӣ ?

ور مدبرست، رنج زیادت چه می‌بری؟

эй хоҷа , маликро ки ба даст ту дода анд

ای خواجه، ملک را که به دست تو داده‌اند

Қонӯн бад манеҳ , ки ба куллӣ ту май хурӣ

قانون بد منه، که به کلی تو می‌خوری

Бе адли малик дайр намонад , нигоҳи дор

بی‌عدل ملک دیر نماند، نگاه دار

Моли раият аз ситаму ҷаври лашкарӣ

مال رعیت از ستم و جور لشکری

Гирди ҳўии магарад , ки гардад ваболи ту

گرد هوی مگرد، که گردد وبال تو

Гар худ ба боли ҷаъфари тайёр май парӣ

گر خود به بال جعفر طیار می‌پری

Дарёии фитнаи ин ҳавасу орзӯии тест

دریای فتنه این هوس و آرزوی تست

Дар мавҷ ӯ Марв , чу ндонӣ шиноварӣ

در موج او مرو، چو ندانی شناوری

Ин шасту шӯии ҷбаҳу дастор то ба кӣ ?

این شست و شوی جبه و دستار تا به کی؟

Даст аз ҷаҳон бишӯй , ки онаст гозрӣ

دست از جهان بشوی، که آنست گازری

Ҳаргиз набошадат ба бади дигарон назар

هرگز نباشدت به بد دیگران نظر

Дар феъли хештани ту агар неки бенгарӣ

در فعل خویشتن تو اگر نیک بنگری

Пари срмкш , ки оқибат аз баҳри куштанат

پر سرمکش، که عاقبت از بهر کشتنت

Ногуҳи расан дароз кунад чархи чанбарӣ

ناگه رسن دراز کند چرخ چنبری

Ҷои хирад ба мартабаи болои чрхҳост

جای خرد به مرتبه بالای چرخهاست

Рӯ бо хирад нишин , ки ту аз чархи бартарӣ

رو با خرد نشین، که تو از چرخ برتری

Бўҷҳлро зи каъба ба дӯзах кашид ҷаҳл

بوجهل را ز کعبه به دوزخ کشید جهل

Пеши хирад натиҷа ҷаҳласт кофарӣ

پیش خرد نتیجهٔ جهلست کافری

Зулмати хилофи нур буд , зон кашид абр

ظلمت خلاف نور بود، زان کشید ابر

Шамшери барқ дар рухи хуршеди ховарӣ

شمشیر برق در رخ خورشید خاوری

Сад ҷома сиёҳ бапушӣ , чу халқ нест

صد جامهٔ سیاه بپوشی، چو خلق نیست

Гирди ту кас нагардад , агар гови анбарӣ

گرد تو کس نگردد، اگر گاو عنبری

Хобат нагирад , ар набӯд ҳамсари ту зан

خوابت نگیرد، ار نبود همسر تو زن

Зон ғусли воҷбист , ки бо зани баробарӣ

زان غسل واجبیست، که با زن برابری

Шояд ки аз ту дев гурезон шавад , магӯӣ :

شاید که از تو دیو گریزان شود، مگوی :

Каз чашми мо барои чаҳ пинҳон шавад парӣ ?

کز چشم ما برای چه پنهان شود پری؟

Гирам ки баъд азин накунӣ рӯй дар гуноҳ

گیرم که بعد ازین نکنی روی در گناه

Узр гуноҳ карда , бигӯ : то чаҳоварӣ ?

عذر گناه کرده، بگو: تا چه آوری؟

Аз кор кард хеши пушаймони шӯии яқин

از کار کرد خویش پشیمان شوی یقین

Рӯзӣ ки кирдигор кунад бо ту доварӣ

روزی که کردگار کند با تو داوری

Гуфтор Авҳадӣ набӯд бе ҳақиқатӣ

گفتار اوحدی نبود بی‌حقیقتی

Қавлаш қабул кун , ки ба иқболи раҳбарӣ

قولش قبول کن، که به اقبال رهبری

Гар толибӣ , фурӯғ бигирӣ зи офтоб

گر طالبی، فروغ بگیری ز آفتاب

Вари ғолибӣ , дареғи надории зи муштарӣ

ور غالبی، دریغ نداری ز مشتری