Ҳаргиз ба ҷон фаро нарисӣ бе фурӯтанӣ

هرگز به جان فرا نرسی بی‌فروتنی

Хоҳӣ ки ӯ шӯии ту , ҷудои гирд аз манӣ

خواهی که او شوی تو، جدا گرد از منی

Зинҳор ! қасд кандан бех касон макун

زنهار ! قصد کندن بیخ کسان مکن

Зеро ки бех хештанаст онкӣ ме кунӣ

زیرا که بیخ خویشتنست آنکه می‌کنی

Некӣ кун , эй писари ту , ки некӣ ба рӯзгор

نیکی کن، ای پسر تو، که نیکی به روزگار

Сӯй ту бозгардад , агар дар чаҳ аФгнӣ

سوی تو بازگردد، اگر در چه افگنی

Дил дар ҷаҳон мабанд , ки беҷуръаҳои заҳр

دل در جهان مبند، که بی‌جرعه‌های زهر

Кас шарбатӣ намехӯрд , аз даст ӯ , ҳнӣ

کس شربتی نمی‌خورد، از دست او، هنی

Имрӯз кор кун ки ҷавонӣу зӯрманд

امروز کار کن که جوانی و زورمند

Фардои куҷои тавон ? ки шӯии перу мунҳанӣ

فردا کجا توان؟ که شوی پیر و منحنی

То кӣ ману ҷамоли ману малику моли ман ?

تا کی من و جمال من و ملک و مال من؟

Чандини ҳазор ман ки шуд аз қатрае манӣ ?

چندین هزار من که شد از قطره‌ای منی؟

Сари брФроштӣ ки : ба зӯри Таҳамтанам

سر برفراشتی که : به زور تهمتنم

эй зердасти оз , чаҳ суд аз Таҳамтанӣ ?

ای زیردست آز، چه سود از تهمتنی؟

Ҷуз бо дили шикастаи турои кор зор нест

جز با دل شکسته ترا کار زار نیست

Худро нигоҳи дор , ки бар қалб май занӣ

خود را نگاه دار، که بر قلب می‌زنی

Кардӣ кулоҳи каж , ки : камар бастаам ба сим

کردی کلاه کژ، که : کمر بسته‌ام به سیم

эй сангдил , чаҳ сим ? ки дарбанди оҳанӣ

ای سنگدل، چه سیم؟ که دربند آهنی

Гар неки бенгарӣ , ҳамаи зиндони рӯҳи тест

گر نیک بنگری،همه زندان روح تست

Чун карами пела , бар тани худ ҳарчӣ май танӣ

چون کرم پیله، بر تن خود هرچه می‌تنی

Гар марҳами ту бар дили мардуми бмнтст

گر مرهم تو بر دل مردم بمنتست

Бурдор марҳамат , ки намак май прогнӣ

بردار مرهمت، که نمک می‌پراگنی

Мушкили бзоид аз ту басии хайр , аз онкии ту

مشکل بزاید از تو بسی خیر، از آنکه تو

Чун модари замонаи зи некии сатарванӣ

چون مادر زمانه ز نیکی سترونی

Аз панди гуфтани ту чаҳ фарқаст то ба неш ?

از پند گفتن تو چه فرقست تا به نیش؟

Аз баҳри онкии тезтар аз фарқи сӯзанӣ

از بهر آنکه تیزتر از فرق سوزنی

То барзанӣ ба кӣсаи бозорёни яке

تا برزنی به کیسهٔ بازاریان یکی

Рӯзи дароз бар сари бозору барзанӣ

روز دراز بر سر بازار و برزنی

Аз баҳри луқмае , ки ниҳандат ба ком дар

از بهر لقمه‌ای، که نهندت به کام در

Дидам ки : захми дортар аз қаъри ҳованӣ

دیدم که : زخم‌دارتر از قعر هاونی

Донеи ҳисоби гандуми худ ҷўбаҳи ҷӯ вале

دانی حساب گندم خود جوبه جو ولی

« алҳмд »ро дуруст ндонӣ , зи кавданӣ

«الحمد» را درست ندانی، ز کودنی

Нодон ба ҷузи ҳикоят дунё наме кунад

نادان به جز حکایت دنیا نمی‌کند

Ночори худ ҳикоят дунё кунад ?данӣ

ناچار خود حکایت دنیا کند دنی

эй Авҳадӣ , касе бҷзў нест дар ҷаҳон

ای اوحدی، کسی بجزو نیست در جهان

Дарвеш бош , то ғам карт хӯрд ғанӣ

درویش باش، تا غم کارت خورد غنی