Бар остон дар ӯ касе ки роҳаш ҳаст

بر آستان در او کسی که راهش هست

Қабулу манзалати офтоб ва моҳаш ҳаст

قبول و منزلت آفتاب و ماهش هست

Ба ростии сари азин домгоҳи домани гир

به راستی سر ازین دامگاه دامن‌گیر

Касе барад ки зи тавфиқ ӯ паноҳаш ҳаст

کسی برد که ز توفیق او پناهش هست

?герати зи гӯшаи дили хоҳиш муҳаббат ӯст

گرت ز گوشهٔ دل خواهش محبت اوست

Яқин бидон ки аз онгуна низ хоҳиш ҳаст

یقین بدان که از آنگونه نیز خواهش هست

Чаҳ бок аз он ки пароканда ҳолатему равон ?

چه باک از آن که پراکنده حالتیم و روان؟

Агар чунонкӣ ба аҳволи мо нигоҳаш ҳаст

اگر چنانکه به احوال ما نگاهش هست

Ту бо худои худ ар мекунӣ мъомлтӣ

تو با خدای خود ار می‌کنی معاملتی

Далер кун , ки Каримаст ва дастгоҳаш ҳаст

دلیر کن، که کریمست و دستگاهش هست

Гумони марди зи гетӣ агар давом ва бақост

گمان مرد ز گیتی اگر دوام و بقاست

Яқин бидон ту ки : андеша паноҳаш ҳаст

یقین بدان تو که: اندیشهٔ پناهش هست

Ба гоҳ аҷз зарурӣаст арзи қисса , ту низ

به گاه عجز ضروریست عرض قصه، تو نیز

Ба аҷзи қиссаи худ арз кун , ки гоҳаш ҳаст

به عجز قصهٔ خود عرض کن، که گاهش هست

Агарчӣ лиззат ширин диҳад , ба малики мноз

اگرچه لذت شیرین دهد، به ملک مناز

Ки рахти хусравпарвизи тоҷ ва гоҳаш ҳаст

که رخت خسروپرویز تاج و گاهش هست

Чу хоҷаро аҷал аз малик пунба хоҳад кард

چو خواجه را اجل از ملک پنبه خواهد کرد

Чаҳ эътибор ба пашмӣ ки дар кулоҳаш ҳаст ?

چه اعتبار به پشمی که در کلاهش هست؟

Ба нону об тафохур макун , ки ҳайвон низ

به نان و آب تفاخر مکن، که حیوان نیز

Ба ҳар тараф ки нигаҳ мекунад гиёҳаш ҳаст

به هر طرف که نگه میکند گیاهش هست

Агар зи теғи ту нафасӣ сипар наяндозад

اگر ز تیغ تو نفسی سپر نیندازد

Ҳазар кун аз нафас ӯ , ки тир оҳаш ҳаст

حذر کن از نفس او، که تیر آهش هست

Раванда , гӯ : қадами ӣнҷо ба эҳтиёти буна

رونده، گو: قدم اینجا به احتیاط بنه

Ки зер ҳар қадамии чндгўнаҳ чоҳаш ҳаст

که زیر هر قدمی چندگونه چاهش هست

Агар гуноҳ кунад неки марди хирондиш

اگر گناه کند نیک مرد خیراندیش

Матарс , гӯ , зъқўбт , ки узрхоҳаш ҳаст

مترس، گو، زعقوبت، که عذرخواهش هست

Мқдсоу худоё , ба ҳақи роҳравӣ

مقدسا و خدایا، به حق راهروی

Ки аз ҳидояти хоси ту антбоҳш ҳаст

که از هدایت خاص تو انتباهش هست

Ки рӯзи бозпасин дар гузор ва раҳмат кун

که روز بازپسین در گذار و رحمت کن

Бар онкӣ ҷоҳ надорад , бронкаҳ ҷоҳаш ҳаст

بر آنکه جاه ندارد، برآنکه جاهش هست

Ба буии лутф ту меояд Авҳадии бртў

به بوی لطف تو می‌آید اوحدی برتو

Агарчӣ сахт махуфаст ва пргноҳш ҳаст

اگرچه سخت مخوفست و پرگناهش هست

Гараш ба тир бидӯзӣ вараш ба теғи занӣ

گرش به تیر بدوزی ورش به تیغ‌زنی

Раҳ гурез надорад , ки доғ шоҳаш ҳаст

ره گریز ندارد، که داغ شاهش هست

зи кардҳои худаш гарчи хўФҳост , вале

ز کردهای خودش گرچه خوفهاست، ولی

Умеди раҳмату омурзиш илоҳаш ҳаст

امید رحمت و آمرزش الهش هست

Дар онзмон ки ту бар номаи сияҳи бахше

در آنزمان که تو بر نامهٔ سیه بخشی

Бирав бубахш , ки баси нома сиёҳаш ҳаст

برو ببخش، که بس نامهٔ سیاهش هست

зи хирмани амали некаш арча нест ҷӯй

ز خرمن عمل نیکش ارچه نیست جوی

зи шарм бе амалии гӯна чу коҳиш ҳаст

ز شرم بی‌عملی گونهٔ چو کاهش هست

Бар оташи дил ваатгар гувоҳ май хоҳӣ

بر آتش دل وت گر گواه می‌خواهی

зи гармии нафаси хештан гувоҳаш ҳаст

ز گرمی نفس خویشتن گواهش هست