Сӯрат ӯро зи маънии ошноӣ бо диласт

صورت او را ز معنی آشنایی با دل‌ست

Варна сӯратҳо басӣ донам ки аз об ва гуласт

ورنه صورت‌ها بسی دانم که از آب و گِل‌ست

Сӯрати бут кофарӣ бошад парастидан вале

صورت بت کافری باشد پرستیدن ولی

Бути параст ар маънии бут бозёбад восиласт

بت‌پرست ار معنی بت بازیابد واصل‌ست

Ҳар ки ӯро дида Эй бошад , шиносади сӯратӣ

هر که او را دیده‌ای باشد، شناسد صورتی

Кори сӯрат саҳл бошад , раҳ ба маънӣ мушкиласт

کار صورت سهل باشد، ره به معنی مشکل‌ست

Мо назар бо рӯй ӯ аз роҳ маънӣ карда ем

ما نظر با روی او از راه معنی کرده‌ایم

Онкии моро бастаи сӯрат шиносад ғофиласт

آن‌که ما را بستهٔ صورت شناسد غافل‌ست

Чун дилии дорӣ , ба дилдории фурӯи бандаши равон

چون دلی داری، به دلداری فرو بندش روان

Вари надорӣ , рӯ , ки моро ин ҳикоят бо диласт

ور نداری، رو، که ما را این حکایت با دل‌ست

Гар фақиҳ аз ишқ манъат мекунад , машну , ки ӯ

گر فقیه از عشق منعت می‌کند مشنو، که او

Солҳо таҳсил кард ва ҳам чунон бе ҳосиласт

سال‌ها تحصیل کرد و همچنان بی‌حاصل‌ست

Толибони ишқро девона мегӯйанд халқ

طالبان عشق را دیوانه می‌گویند خلق

Ва онкӣ дар вай нест ишқӣ , ман нагӯям : оқиласт

وآن‌که در وی نیست عشقی، من نگویم: عاقل‌ست

Тарки ишқу бода хӯрдан чун тавон кард ? эй сабк

ترک عشق و باده خوردن چون توان کرد؟ ای سبک

То гаронӣ чанд гўиндм ки : мардӣ фозиласт

تا گرانی چند گویندم که: مردی فاضل‌ست

Авҳадӣ , иқбол май ҷӯӣ , Рахшро қиблаи соз

اوحدی، اقبال می‌جویی، رخش را قبله ساز

Ҳар ки ӯ мақбули ин даргоҳ гардад мқблст

هر که او مقبول این درگاه گردد مقبل‌ست