Ҳам зи васфи лабат забон хаҷаласт

هم ز وصف لبت زبان خجلست

Ҳам зи зулфи ту машк ва бон хаҷаласт

هم ز زلف تو مشک و بان خجلست

То даҳону рухи турои диданд

تا دهان و رخ ترا دیدند

Ғунчаи дили танг ва арғавон хаҷаласт

غنچه دل تنگ و ارغوان خجلست

Дил ба ҷон аз рухи ту бӯеи хост

دل به جان از رخ تو بویی خواست

Солҳо рафт ва ҳамчунон хаҷаласт

سالها رفت و همچنان خجلست

Дидаро бо рухи ту корӣ рафт

دیده را با رخ تو کاری رفت

Дили бечора дар миён хаҷаласт

دل بیچاره در میان خجلست

Узри меҳмонам , эй сабо , ту бихоҳ

عذر مهمانم، ای صبا، تو بخواه

Ки ту доне ки : мизбон хаҷаласт

که تو دانی که: میزبان خجلست

эй қалам , шарҳи ҳол ман банавис

ای قلم، شرح حال من بنویس

Ки з бехидматӣ забон хаҷаласт

که ز بی خدمتی زبان خجلست

Авҳадӣ кӣ ба пешгоҳ расад ?

اوحدی کی به پیشگاه رسد؟

Онкӣ аз хок остон хаҷаласт

آنکه از خاک آستان خجلست