Дил ба саҳро меравад , дар хона натавонам нишаст
دل به صحرا میرود، در خانه نتوانم نشست
Буи гул бархест , дар кошона натавонам нишаст
بوی گل برخاست، در کاشانه نتوانم نشست
Гар кунам риндӣ , сазад , кандар ҷавонии вақти гул
گر کنم رندی، سزد، کاندر جوانی وقت گل
Мӯҳтасиб донад ки : ман перона натавонам нишаст
محتسب داند که: من پیرانه نتوانم نشست
Оқилигар сабр он дорад ки биншинад , равост
عاقلی گر صبر آن دارد که بنشیند، رواست
Ман ки ошиқ бошам ва девона натавонам нишаст
من که عاشق باشم و دیوانه نتوانم نشست
Зон чунин дар донаҳои хол ӯ дил баста ам
زان چنین در دانه های خال او دل بستهام
Кандарин доми бало бедона натавонам нишаст
کاندرین دام بلا بیدانه نتوانم نشست
Ҳар касе бо ошнои роҳ саҳройӣ гирифт
هر کسی با آشنایی راه صحرایی گرفت
Ман чунин дар хонае бегона натавонам нишаст
من چنین در خانهای بیگانه نتوانم نشست
Ман ки аз ҳастӣ чу фарзин рафта бошам борҳо
من که از هستی چو فرزین رفته باشم بارها
Бар бисоти бедилӣ фарзона натавонам нишаст
بر بساط بیدلی فرزانه نتوانم نشست
Рӯй худро бар каф поиш бимолам ҳамчуи санг
روی خود را بر کف پایش بمالم همچو سنگ
Баъди азин бо зулфаш ар чун шона натавонам нишаст
بعد ازین با زلفش ار چون شانه نتوانم نشست
Ақл айбам мекунад : коФсонаҳ хоҳӣ шуд ба ишқ
عقل عیبم میکند: کافسانه خواهی شد به عشق
Гӯ : ҳаме кун , ман бад-ӣн афсона натавонам нишаст
گو: همی کن، من بدین افسانه نتوانم نشست
Гар кунам риндӣ , раво бошад , ки дар сини шабоб
گر کنم رندی، روا باشد، که در سن شباب
Мӯҳтасиб донад ки : солусона натавонам нишаст
محتسب داند که: سالوسانه نتوانم نشست
Авҳадӣ , гӯ , зуҳди худ май варз , ман борӣ ба нақд
اوحدی، گو، زهد خود میورز، من باری به نقد
Башиканам паймон , ки бепаймона натавонам нишаст
بشکنم پیمان، که بیپیمانه نتوانم نشست