Ҳасани хубон азиз чандонаст

حسن خوبان عزیز چندانست

Ки рухи Юсуфам ба зиндонаст

که رخ یوسفم به زندانست

Бош , то ӯ ба тахт Миср ояд

باش، تا او به تخت مصر آید

Ки бихандади лабӣ ки хандонаст

که بخندد لبی که خندانست

Бигузоради зи дили Зулайхо ро

بگذارد ز دل زلیخا را

Гар чаҳ монанди сангу сндонст

گر چه مانند سنگ و سندانست

Гар чаҳ бошад ба шаҳр ӯ роҳат

گر چه باشد به شهر او راهت

Марви онҷо , ки шаҳр бандонаст

مرو آنجا، که شهر بندانست

Он якеро , ки васф ме гӯям

آن یکی را، که وصف می‌گویم

Гар бибинӣ ҳазор чандонаст

گر ببینی هزار چندانست

Ёди он зулфу ёди он рухсор

یاد آن زلف و یاد آن رخسار

Доруии ҷони дрдмндонст

داروی جان دردمندانست

Талаб ӯ з мо кунед , ки ӯ

طلب او ز ما کنید، که او

Баъд азин ҳамнишин рндонст

بعد ازین همنشین رندانست

Мапаснд обрӯии хеш , ки дӯст

مپسند آبروی خویش، که دوست

Душмани хештани псндонст

دشمن خویشتن پسندانست

Аз лаби дайгарӣ ҳадис магӯӣ

از لب دیگری حدیث مگوی

Коўҳдиро лабаш бад надонист

کاوحدی را لبش بد ندانست