Дарди диламро табиб чора надонист

درد دلم را طبیب چاره ندانست

Марҳами ин риши пора пора надонист

مرهم این ریش پاره پاره ندانست

Рози диламро ба сабр , гуфт : бпушон

راز دلم را به صبر، گفت: بپوشان

Ҳоли дили ғарқа аз канора надонист

حال دل غرقه از کناره ندانست

Толеъи ман худ чаҳ шӯр буд ? ки ҳаргиз

طالع من خود چه شور بود؟ که هرگز

Ҳеҷ мунаҷҷим дар он ситора надонист

هیچ منجم در آن ستاره ندانست

Ёр ба як бори майли сӯй ҷафо кард

یار به یک بار میل سوی جفا کرد

Ҳақи вафои ҳазор бора надонист

حق وفای هزار باره ندانست

Баради гумоне ки : мо ба ишқ асирем

برد گمانی که: ما به عشق اسیریم

Ин ки чаҳ номем ё чаҳ кора ? надонист

این که چه نامیم یا چه کاره؟ ندانست

Холи баннои гӯши Иваэ гӯша нишинон

خال بنا گوش اوز گوشه نشینان

Баради чунон дил , ки гӯшвора надонист

برد چنان دل، که گوشواره ندانست

Қофилаи ақлро ба соиди симин

قافلهٔ عقل را به ساعد سیمین

Роҳи з ҷое бузад ки бора надонист

راه ز جایی بزد که باره ندانست

Дӯш ба хӯнӣ гиристам , ки зи мавҷаш

دوش به خونی گریستم، که ز موجش

Ақл ба андешҳо гузора надонист

عقل به اندیشها گذاره ندانست

Сахтӣ азон дид , Авҳадӣ , ки ба аввал

سختی ازان دید، اوحدی، که به اول

Қоидаи он дил чу хора надонист

قاعدهٔ آن دل چو خاره ندانست