Бар қатл чун манӣ чаҳ гумории рақибро ?

بر قتل چون منی چه گماری رقیب را؟

эй дар ҷаҳони ғариб , мсўзи ин ғариб ро

ای در جهان غریب، مسوز این غریب را

Даврам ҳаме кунанд адӣбони зи пеши ту

دورم همی کنند ادیبان ز پیش تو

эй ҳўрзодаҳ , ишқи биомузи адиб ро

ای حورزاده، عشق بیاموز ادیب را

Рӯй тугар з давр бибинад хатиби шаҳр

روی تو گر ز دور ببیند خطیب شهر

Дигари ҳузур қалб набошад хатиб ро

دیگر حضور قلب نباشد خطیب را

Тарсогар он ду зулф чу зуннор бингарад

ترسا گر آن دو زلف چو زنار بنگرد

Дар ҳоли ҳамчу авд бисӯзад салиб ро

در حال همچو عود بسوزد صلیب را

Мо дӯстро ба ?данеу уқбо наме диҳем

ما دوست را به دنیی و عقبی نمی‌دهیم

Зинҳор ! кас чигуна фурушади ҳабиб ро

زنهار! کس چگونه فروشد حبیب را

Аз ман мадор чашм хамӯшӣ , ки вақти гул

از من مدار چشم خموشی، که وقت گل

Мушкил касе хамӯш кунад андалеб ро

مشکل کسی خموش کند عندلیب را

Ҳамранг Авҳадӣ шавад андари ҷаҳон ба ишқ

همرنگ اوحدی شود اندر جهان به عشق

Ҳар кас ки ӯ нигаҳ кунад ин рангу таййиб ро

هر کس که او نگه کند این رنگ و طیب را