Он бут вафо накард , ки дил дар вафоӣ ӯст

آن بت وفا نکرد، که دل در وفای اوست

Ва он ёр сар кашид ки тани хок пой ӯст

و آن یار سر کشید که تن خاک پای اوست

Гар зонка ошиқӣ ба мисли хок дӯст шуд

گر زانکه عاشقی به مثل خاک دوست شد

Мо хок он сагем ки пеш сарой ӯст

ما خاک آن سگیم که پیش سرای اوست

Созӣ надидаему навоеи азу , магар

سازی ندیده‌ایم و نوایی ازو، مگر

Сози ғамаш , ки хонаи мо прнўоӣ ӯст

ساز غمش، که خانهٔ ما پرنوای اوست

Дар дида кас наомаду дили ёд кас нагардад

در دیده کس نیامد و دل یاد کس نکرد

То дили мақом ӯ шуд ва то дида ҷой ӯст

تا دل مقام او شد و تا دیده جای اوست

Дар ишқ ӯ чигуна тавон дошт зари дареғ ?

در عشق او چگونه توان داشت زر دریغ؟

Чун сар ки май кашем ба дӯш аз барои ӯст

چون سر که می‌کشیم به دوش از برای اوست

Моро бидон мушоҳидаи майл хато нарафт

ما را بدان مشاهده میل خطا نرفت

Он кас ки ин мушоҳида кард ин ?хитой ӯст

آن کس که این مشاهده کرد این خطای اوست

Дили рафтаро ба теғ чаҳ тарсоне ? эй рақиб

دل رفته را به تیغ چه ترسانی؟ ای رقیب

Дардаш падед кун ту , ки ин худ давоӣ ӯст

دردش پدید کن تو، که این خود دوای اوست

Бигзор то чу шамъ бисӯзад вуҷӯди ман

بگذار تا چو شمع بسوزد وجود من

Зеро ки равшанои ман дар фаноӣ ӯст

زیرا که روشنایی من در فنای اوست

Ёрб , мсози манзил ӯ ҷузи канори ман

یارب، مساز منزل او جز کنار من

Кони манзалат на лоиқи банд қабоӣ ӯст

کان منزلت نه لایق بند قبای اوست

Ҳар каси ҳавои хӯбӣу рой касе кунад

هر کس هوای خوبی و رای کسی کند

Моро набӯд рой , вагар буд рой ӯст

ما را نبود رای، و گر بود رای اوست

То Авҳадии маҷоли саги кӯй дӯст ёфт

تا اوحدی مجال سگ کوی دوست یافت

Дар ҳар мҳлтӣ ки равад моҷароӣ ӯст

در هر محلتی که رود ماجرای اوست