Моҳи Кашмӣрии рухи ман , аз ситамкорӣ ки ҳаст

ماه کشمیری رخ من، از ستمکاری که هست

Май писандад бар ман бечора ҳар хорӣ ки ҳаст

می‌پسندد بر من بیچاره هر خواری که هست

Чашми гирёнами зи ҳиҷри оризи гули ранг ӯ

چشم گریانم ز هجر عارض گل رنگ او

Абри Нитсаонро ҳаме монад , зи хӯни борӣ ки ҳаст

ابر نیسان را همی ماند، ز خون باری که هست

эй ки бар мо май писандии солу моҳу рӯзу шаб

ای که بر ما می‌پسندی سال و ماه و روز و شب

Ҳар балоу меҳнату дарди дилу зорӣ ки ҳаст

هر بلا و محنت و درد دل و زاری که هست

Нест хоҳад шуд вуҷӯди дардманди мо зи ғам

نیست خواهد شد وجود دردمند ما ز غم

Гар вуҷӯди мо азин тартиб бигзорӣ ки ҳаст

گر وجود ما ازین ترتیب بگذاری که هست

Меҳнати ҳиҷрону дарди даврӣу андӯҳи ишқ

محنت هجران و درد دوری و اندوه عشق

Дар дил тангам намегунҷад , з бисёре ки ҳаст

در دل تنگم نمی‌گنجد، ز بسیاری که هست

Бори дигар дар харидорӣ ба шаҳри андохти шӯр

بار دیگر در خریداری به شهر انداخت شور

Шавқи ин ширини даҳон аз гарми бозорӣ ки ҳаст

شوق این شیرین دهان از گرم بازاری که هست

Моҳрўё , дар фироқ рӯй чун хуршеди ту

ماهرویا، در فراق روی چون خورشید تو

Оҳам аз дил бар намеояд , зи беморӣ ки ҳаст

آهم از دل بر نمی‌آید، ز بیماری که هست

Бори дигари ҳиҷр бо мо душманӣ аз сар гирифт

بار دیگر هجر با ما دشمنی از سر گرفت

Бас набӯд ин дарду ранҷи ишқ ҳар борӣ ки ҳаст ?

بس نبود این درد و رنج عشق هر باری که هست؟

Бе лаби ҷонпарвар ва рӯй ҷаҳони афрӯзи ту

بی‌لب جان پرور و روی جهان افروز تو

Нест моро ҳеҷ айбӣ ,гар ту пиндорӣ ки ҳаст

نیست ما را هیچ عیبی، گر تو پنداری که هست

Сари ишқу рози меҳру кори ҳасани орои ту

سر عشق و راز مهر و کار حسن آرای تو

Ҳеҷ касро ҳал намегардад , зи душворӣ ки ҳаст

هیچ کس را حل نمی‌گردد، ز دشواری که هست

Дайгариро кӣ халосӣ бошад аз дастони ту ?

دیگری را کی خلاصی باشد از دستان تو؟

Коўҳдиро май кашӣ бо ин вафодорӣ ки ҳаст

کاوحدی را می‌کشی با این وفاداری که هست