Ҳар кро бо ту на пайвандӣ ва паймонӣ ҳаст

هر کرا با تو نه پیوندی و پیمانی هست

Натавон гуфт ки дар қолаб ӯ ҷонӣ ҳаст

نتوان گفت که در قالب او جانی هست

Боз ҷустем ва нашуд равшани азин чори китоб

باز جستیم و نشد روشن ازین چار کتاب

Ояти ин намаку лутф ки дар шоне ҳаст

آیت این نمک و لطف که در شانی هست

Девро дарди ту дар кор кашад , зонка ба ҳасан

دیو را درد تو در کار کشد، زانکه به حسن

Ту парии дорӣ , агар меҳр сулаймонӣ ҳаст

تو پری داری، اگر مهر سلیمانی هست

То ҷаҳон парда барандохт з рӯй ту , бирехт

تا جهان پرده برانداخت ز روی تو، بریخت

Занг ҳар нақш ки бар сафа айвонӣ ҳаст

زنگ هر نقش که بر صفهٔ ایوانی هست

Ҳар тарафи боғӣ ва ҳар гӯша биҳиштӣ бошад

هر طرف باغی و هر گوشه بهشتی باشد

Хонаеро ки дар ва мисли ту ризвонӣ ҳаст

خانه‌ای را که در و مثل تو رضوانی هست

Муддаигар зи рахт муъҷиза хоҳад , бинмоӣ

مدعی گر ز رخت معجزه خواهد، بنمای

Бо ки равшантар азин ҳуҷҷат ва бурҳонӣ ҳаст ?

با که روشن‌تر ازین حجت و برهانی هست؟

Ҳам ту бошӣ ба таносух ки : дигар бози ое

هم تو باشی به تناسخ که: دگر باز آیی

Дидан мисли турои ҳеҷгар эмеконе ҳаст

دیدن مثل ترا هیچ گر امکانی هست

Бе хаёли ту шабии дидаи мо хоб накард

بی‌خیال تو شبی دیدهٔ ما خواب نکرد

Бо касе гарчи нагуфтем ки : меҳмонӣ ҳаст

با کسی گرچه نگفتیم که: مهمانی هست

Аз танури дили мо дӯд барояд , бадви чашм

از تنور دل ما دود برآید، بدو چشم

Магари ин Нӯҳ надонист ки : тӯфонӣ ҳаст ?

مگر این نوح ندانست که: توفانی هست؟

Агар , эй сояи раҳмат , назарӣ хоҳӣ кард

اگر، ای سایهٔ رحمت، نظری خواهی کرد

Нақдро бош , ки муҳтоҷам ва ҳарамоне ҳаст

نقد را باش، که محتاجم و حرمانی هست

Ки писандад ки : ба дарди ту дар ойем аз пой ?

که پسندد که: به درد تو در آییم از پای؟

Дасти мо гир , агарат макунат дармонӣ ҳаст

دست ما گیر، اگرت مکنت درمانی هست

Ту ба дандони манӣ , аз ҳамаи хубон ,гар чаҳ

تو به دندان منی، از همه خوبان، گر چه

Авҳадиро натавон гуфт ки : дандонӣ ҳаст

اوحدی را نتوان گفت که: دندانی هست