Дар хароботи ошиқони кўиист

در خرابات عاشقان کوییست

Вндрўи хонаи прирўиист

وندرو خانهٔ پریروییست

Тавқи дорони чашм он моҳанд

طوق‌داران چشم آن ماهند

Ҳар куҷои бастаи тоқи абрўиист

هر کجا بسته طاق ابروییست

Ба нафас чун насим ҷон бахшад

به نفس چون نسیم جان بخشد

Ҳар кро аз насим ӯ бўиист

هر کرا از نسیم او بوییست

Варақӣ боз кардам аз суханаш

ورقی باز کردم از سخنش

Зер ҳар тӯии он сухани тўиист

زیر هر توی آن سخن توییست

Ман азуи давр ва ӯ ба ман наздик

من ازو دور و او به من نزدیک

Пардаи андари миёни ману аўиист

پرده اندر میان من و اوییست

Сӯй ӯ роҳбар надонам шуд

سوی او راهبر ندانم شد

То марои рух ба сояу мўиист

تا مرا رخ به سایه و موییست

Авҳадӣ , бо касе магӯӣ дигар

اوحدی، با کسی مگوی دگر

Номи он бут , ки нозукаш хуӣаст

نام آن بت، که نازکش خوییست