Он ситамгар , ки вафои маниш аз ёд бирафт

آن ستمگر، که وفای منش از یاد برفت

Оташи андари ман мискин зад ва чун бод бирафт

آتش اندر من مسکین زد و چون باد برفت

ӯ ба Бағдоди равони гашту маро дар пай ӯ

او به بغداد روان گشت و مرا در پی او

Об чашмаст ки чун диҷла Бағдод бирафт

آب چشمست که چون دجلهٔ بغداد برفت

Гар чаҳ мегуфт ки : аз банди шумо озодам

گر چه می‌گفت که: از بند شما آزادم

Ҳам чунон бандаи онем , ки озод бирафт

هم‌چنان بندهٔ آنیم، که آزاد برفت

ӯ чу бархест ғами худ ба ниёбат бинишонад

او چو برخاست غم خود به نیابت بنشاند

То нагӯйӣ ки : сипеҳр аз бар бедод бирафт

تا نگویی که: سپهر از بر بیداد برفت

Аз ман хаста ба ширин ки расонади хабарӣ ?

از من خسته به شیرین که رساند خبری؟

Каз фироқи ту чҳо бар сар Фарҳод бирафт !

کز فراق تو چها بر سر فرهاد برفت!

Пеши азин дар дили ман ҳар ҳавасӣ бигузаштӣ

پیش ازین در دل من هر هوسی بگذشتی

Дил бадв додам ва донам ҳама аз ёд бирафт

دل بدو دادم و دانم همه از یاد برفت

Авҳадӣ , аз ғам ӯ нола намебояд кард

اوحدی، از غم او ناله نمی‌باید کرد

Саҳл корӣаст ғами мо , агар ӯ шод бирафт

سهل کاریست غم ما، اگر او شاد برفت