Боз кӣ байнами рухи он моҳи меҳри афрӯзро ?

باز کی بینم رخ آن ماه مهر افروز را؟

Гули рухи симин бар дили дузди ошиқи сӯзро ?

گل رخ سیمین بر دل دزد عاشق سوز را؟

Давлати пирӯз агар бншондши бор дигар

دولت پیروز اگر بنشاندش بار دگر

Дар бар ман , шукр гӯям давлати пирӯз ро

در بر من، شکر گویم دولت پیروز را

Гар расидам аз лабаши рӯзӣ ба коми дил , равост

گر رسیدم از لبش روزی به کام دل، رواست

Зонка шабҳо аз худо май хостами ин рӯз ро

زانکه شبها از خدا می‌خواستم این روز را

Ҳамчуи Фарҳод аз ғамаши рӯзӣ ба саҳроҳо рӯм

همچو فرهاد از غمش روزی به صحراها روم

То бибинанди ин ҷавонони ишқи пиромўз ро

تا ببینند این جوانان عشق پیرآموز را

Рӯзи васл аз ғамза ӯ ҷони сари гардони ман

روز وصل از غمزهٔ او جان سر گردان من

Чун таҳаммул кард чандон новаки длдўзро ?

چون تحمل کرد چندان ناوک دلدوز را؟

Бо висол ӯ диламро нест пурвои биҳишт

با وصال او دلم را نیست پروای بهشت

Дар чунон идӣ касе ёд оварад наврӯзро ?

در چنان عیدی کسی یاد آورد نوروز را؟

Дӯш меомад савор аз давр ва ман наздик буд

دوش می‌آمد سوار از دور و من نزدیک بود

Каз сршодӣ бабўсам пои асби бўз ро

کز سرشادی ببوسم پای اسب بوز را

Муддаиро дили бабрад аз чашми масти шергир

مدعی را دل ببرد از چشم مست شیرگیر

Ҳар ки бошад шергир осон бигирад юз ро

هر که باشد شیرگیر آسان بگیرد یوز را

Авҳадӣ ,гар қиблаи иқболи хоҳӣ саҷда кун

اوحدی، گر قبلهٔ اقبال خواهی سجده کن

Офтоб рӯй он шамъи ҷаҳони афрӯз ро

آفتاب روی آن شمع جهان‌افروز را