Мутриб , чу бар самоъ ту кардем гӯш ро

مطرب، چو بر سماع تو کردیم گوش را

Роҳӣ бизан , ки раҳ бузанд ақлу ҳуш ро

راهی بزن، که ره بزند عقل و هوش را

Абрешимӣ бисоз ва азин ҳалқа пунба кун

ابریشمی بساز و ازین حلقه پنبه کن

Нақли ҳузури сӯфии пашминаи пӯш ро

نقل حضور صوفی پشمینه پوش را

Ҷомӣ биор , соқӣ , аз он бодҳои хом

جامی بیار، ساقی، از آن بادهای خام

Вази акс ӯ бисӯз ман ним ҷӯш ро

وز عکس او بسوز من نیم جوش را

Бар лавҳи дили нуқӯш парешон кашида ем

بر لوح دل نقوش پریشان کشیده‌ایم

Ҷомӣ бидиҳ , ки маҳв кунем ин нуқӯш ро

جامی بده، که محو کنیم این نقوش را

Моро ба мебишӯй , чунон каз сафои мо

ما را به می بشوی، چنان کز صفای ما

Ғайрат буд машойихи тоъати фуруш ро

غیرت بود مشایخ طاعت فروش را

Бар мо маломати дгарон аз кудуратаст

بر ما ملامت دگران از کدورتست

Софӣ маломатӣ накунад дар нӯш ро

صافی ملامتی نکند در نوش را

Бо муддаӣ бигӯӣ ки : моро магӯӣ ваъз

با مدعی بگوی که: ما را مگوی وعظ

Когндаҳем самъи насиҳати нюаш ро

کاگنده‌ایم سمع نصیحت نیوش را

эй боди субҳ , нек харошида хотирем

ای باد صبح، نیک خراشیده خاطریم

Лутфӣ бикун , ба дӯсти расони ин хурӯш ро

لطفی بکن، به دوست رسان این خروش را

Гармӣ кунад ба хилвати мо он парии гузар

گرمی کند به خلوت ما آن پری گذر

Бигзор то гузор набошад сурӯш ро

بگذار تا گذار نباشد سروش را

Шуд нӯши мо чу заҳри зи ҳиҷрон ӯ , вале

شد نوش ما چو زهر ز هجران او، ولی

Заҳри он чунон хӯрем ба ёдаш ки нӯш ро

زهر آن چنان خوریم به یادش که نوش را

эй Авҳадӣ , бигӯӣ сухан , то бидонадат

ای اوحدی، بگوی سخن، تا بداندت

Душман , ки бебасар нашносад хамӯш ро

دشمن، که بی‌بصر نشناسد خموش را