Чандон назари тамом , ки дили нақш ӯ гирифт

چندان نظر تمام، که دل نقش او گرفت

Аз вай назар бидӯз чу дилро фурӯ гирифт

از وی نظر بدوز چو دل را فرو گرفت

Беруни рӯ , эй хаёли пароканда , аз дилам

بیرون رو، ای خیال پراکنده، از دلم

Аз дайгарӣ магӯӣ , ки ин хона ӯ гирифт

از دیگری مگوی، که این خانه او گرفت

эй пирхрқаҳ , як нафаси ин далқи синаи пӯш

ای پیرخرقه،یک نفس این دلق سینه‌پوش

Бар кун зи ман , ки оташи ғам дар кӯ гирифт

بر کن ز من، که آتش غم در کو گرفت

Ҷоно , ту бар шикасти дили мо мгири айб

جانا، تو بر شکست دل ما مگیر عیب

Чун санг май занӣ , набӯд бар сабу гирифт

چون سنگ می‌زنی، نبود بر سبو گرفت

Гӯйӣ ки ноқаи хутаниро гиреҳ гушӯд

گویی که ناقه ختنی را گره گشود

Боди сабо , ки аз сари зулф ту барграфт

باد صبا، که از سر زلف تو برگرفت

Саг бошад ар ба суҳбати султон ризо диҳад

سگ باشد ار به صحبت سلطان رضا دهد

Ошуфтае ки бо саги он кӯй ху гирифт

آشفته‌ای که با سگ آن کوی خو گرفت

Дилро зи иштиёқи ту , эй сарви моҳрух

دل را ز اشتیاق تو،ای سرو ماهرخ

Хӯни раги барги фурушаду ғами ту ба ту гирифт

خون رگ برگ فروشد و غم تو به تو گرفت

Ҳар захми бад , ки ҳаст , барин сина май занӣ

هر زخم بد، که هست، برین سینه می‌زنی

Ишқи ту , ростӣ , дили моро накӯ гирифт

عشق تو، راستی، دل ما را نکو گرفت

Як шарбати оби васл фурӯ кун ба ҳалқи дил

یک شربت آب وصل فرو کن به حلق دل

Кӯро дигар нўолаҳи ғам дар гулӯ гирифт

کو را دگر نوالهٔ غم در گلو گرفت

Дар сад ҳазор банд бимонад чу мӯии ту

در صد هزار بند بماند چو موی تو

Он хастаро ки дасти хаёли ту мӯ гирифт

آن خسته را که دست خیال تو مو گرفت

Гӯшӣ ба Авҳадӣ кун ва чашмӣ бирав гумор

گوشی به اوحدی کن و چشمی برو گمار

КоФоқро ба нақши ту дар гуфт ва гӯ гирифт

کافاق را به نقش تو در گفت و گو گرفت