Марои ҳадиси ғами ёри ман бибояд гуфт

مرا حدیث غم یار من بباید گفت

Гарм ба тарки сари хештан бибояд гуфт

گرم به ترک سر خویشتن بباید گفت

Ҳикоятӣ ки зану мард аз он ҳаме тарсанд

حکایتی که زن و مرد از آن همی ترسند

Заруратаст ки бо марду зан бибояд гуфт

ضرورتست که با مرد و زن بباید گفت

Дили шикастаи ман гум шуд , ин сухани рӯзӣ

دل شکستهٔ من گم شد، این سخن روزی

Бидон ду зулфи шикан бар шикан бибояд гуфт

بدان دو زلف شکن بر شکن بباید گفت

Ҳадиси дӯстӣу қиссаи вафодорӣ

حدیث دوستی و قصهٔ وفاداری

Ба ман чаҳ суд ? ба дилдори ман бибояд гуфт

به من چه سود؟ به دلدار من بباید گفت

зи дарди даврӣ ӯ то бкии кашами хорӣ ?

ز درد دوری او تا بکی کشم خواری؟

Чу тоқатам ба сар омад сухан бибояд гуфт

چو طاقتم به سر آمد سخن بباید گفت

Насими субҳ , агар аз Юсуфами ҷудои гаштӣ

نسیم صبح، اگر از یوسفم جدا گشتی

Бмои ҳикояти он перҳан бибояд гуфт

بما حکایت آن پیرهن بباید گفت

Давои дарди дили Авҳадӣ ба даст кунам

دوای درد دل اوحدی به دست کنم

Гарми баҳр ки дарин анҷуман бибояд гуфт

گرم بهر که درین انجمن بباید گفت