Шабӣ ба тарки сар хештан бихоҳам гуфт

شبی به ترک سر خویشتن بخواهم گفت

Ҳикояти ту ба мард ва ба зан бихоҳам гуфт

حکایت تو به مرد و به زن بخواهم گفت

Ҳадиси чеҳрау қаду рухи ту сари тоср

حدیث چهره و قد و رخ تو سر تاسر

Ба пеши сӯсану сарв ва саман бихоҳам гуфт

به پیش سوسن و سرو و سمن بخواهم گفت

зи чини зулфи ту рамзӣ чу нофаи сарбаста

ز چین زلف تو رمزی چو نافه سربسته

Дарин ду рӯз ба машк хутан бихоҳам гуфт

درین دو روز به مشک ختن بخواهم گفت

Ҳикояти зқну зулфу оризат , яъне

حکایت ذقن و زلف و عارضت، یعنی

Ҳадиси Юсуфу чоҳ ва расан бихоҳам гуфт

حدیث یوسف و چاه و رسن بخواهم گفت

Ба ҷон расед дарин перҳани танам бе ту

به جان رسید درین پیرهن تنم بی‌تو

Ба тарки суҳбати ин перҳан бихоҳам гуфт

به ترک صحبت این پیرهن بخواهم گفت

Рақиби қиссаи дардам ки гуфт ме гӯям

رقیب قصهٔ دردم که گفت می‌گویم

Раҳо макун ки бигӯед , ки ман бихоҳам гуфт

رها مکن که بگوید، که من بخواهم گفت

Ҷиноятӣ ки ту бар ҷон Авҳадӣ кардӣ

جنایتی که تو بر جان اوحدی کردی

Гарм ба гӯри барӣ дар кафан бихоҳам гуфт

گرم به گور بری در کفن بخواهم گفت