Замонии хотирам хуш кун ба васл рӯй гули рангат

زمانی خاطرم خوش کن به وصل روی گل رنگت

Ки дили тангами зи савдои даҳони кучаки тангат

که دل تنگم ز سودای دهان کوچک تنگت

Аз он чун меҳри зари доим фурӯ бастаст кори ман

از آن چون مهر زر دایم فرو بستست کار من

Ки меҳри зар наме варзади дил бемеҳр чун сангат

که مهر زر نمی‌ورزد دل بی‌مهر چون سنگت

Агар солӣ наме бинии нишон , ҳаргиз наме пурсӣ

اگر سالی نمی‌بینی نشان، هرگز نمی‌پرسی

Куҷои пурсӣ нишони ман ? ки ҳаст аз номи ман нангат

کجا پرسی نشان من؟ که هست از نام من ننگت

Ба ҳасани ғамзау қомати ббрдии дили ҷаҳонӣ ро

به حسن غمزه و قامت ببردی دل جهانی را

Фиғон аз қомати чолоку оҳ аз ғамзаи шнгт !

فغان از قامت چالاک و آه از غمزهٔ شنگت!

Гуноҳ ҳар ки дар олам , биёмурзад зи баҳри ту

گناه هر که در عالم، بیامرزد ز بهر تو

Агар пеши худои оранди фардо бар ҳамин рангат

اگر پیش خدا آرند فردا بر همین رنگت

Маро аз рангу дастони ту буии он ҳаме ояд

مرا از رنگ و دستان تو بوی آن همی آید

Ки ҳам дастон забун гардад зи дастону зи найрангат

که هم دستان زبون گردد ز دستان و ز نیرنگت

Макун пинҳони зи чашми ман баёзи рӯз рӯй худ

مکن پنهان ز چشم من بیاض روز روی خود

Ки моро кард савдоеи саводи зулфи шбрнгт

که ما را کرد سودایی سواد زلف شبرنگت

Туро бо Авҳадӣ ҷангаст ва моро фикри он дар дил

ترا با اوحدی جنگست و ما را فکر آن در دل

Ки сар дар поят андозем , агар бошад сари ҷангат

که سر در پایت اندازیم،اگر باشد سر جنگت