Зиҳӣ ! шаби нусхае аз зулфу холат
زهی! شب نسخهای از زلف و خالت
Тарози кисвати хӯбии ҷамолат
تراز کسوت خوبی جمالت
Ҳуруфи нақши чинро нусха карда
حروف نقش چین را نسخه کرده
Мусалсали гаштани зулф чу долат
مسلسل گشتن زلف چو دالت
Ба номи эзад , чаҳ фаррухи фолами имрӯз !
به نام ایزد، چه فرخ فالم امروز!
Ки дидам талъати фархундаи фолат
که دیدم طلعت فرخنده فالت
Агар будӣ маро дар дасти молӣ
اگر بودی مرا در دست مالی
намебудам бад-ӣни сони поймолат
نمیبودم بدین سان پایمالت
Басии гандум намое мекунӣ , лек
بسی گندم نمایی می کنی، لیک
Нишоед шуд бад-ӣнҳо дар ҷуволат
نشاید شد بدینها در جوالت
Ту май гўӣӣ ки ки : ман мо ҳам , валикин
تو میگوئی که که: من ما هم، ولیکن
Ман мискин надидам ҷузи бсолт
من مسکین ندیدم جز بسالت
Нагаштӣ Авҳадӣ ҳамчун хаёлӣ
نگشتی اوحدی همچون خیالی
Агар дар хоб медидӣ хаёлат
اگر در خواب میدیدی خیالت