Ҳар касеро май навозади лутфу хотир ҷустанат

هر کسی را می‌نوازد لطف و خاطر جَستنت

Чун ба назд мо рисӣ , бо хотир ояд ҷустанат

چون به نزد ما رسی، با خاطر آید جَستنت

Имшабам доғӣ наҳодӣ аз ҷафо бар дил , казу

امشبم داغی نهادی از جفا بر دل، کزو

Солҳо натавон , агар рӯзӣ бибояд шустанат

سال‌ها نتوان، اگر روزی بباید شستنت

Ман туро мехоҳам аз дунё , баҳри манзил ки ҳаст

من تو را می‌خواهم از دنیا، به‌ هر منزل که هست

эй ки манзил дар дилами дории вмн дар ҷустанат

ای که منزل در دلم داری و من در جُستنت

Сарви бастоне дигар ҳаргизи нрстӣ аз замин

سرو بستانی دگر هرگز نرُستی از زمین

Ростиро гар бидидӣ эътидоли растанат

راستی را گر بدیدی اعتدال رُستنت

Бо ту ман аҳд аз миёни ҷон ширин карда ам

با تو من عهد از میان جان شیرین کرده‌ام

Ваа ! кро дил медиҳад аҳди чунон бшкстнт ?

وه! که را دل می‌دهد عهدی چنان بشکستنت؟

Гар нахоҳӣ то чу ман мискин ва бе маскани шӯй

گر نخواهی تا چو من مسکین و بی‌مسکن شوی

Хотири мискин мискинон набояд хстнт

خاطر مسکین مسکینان نباید خستنت

Авҳадӣ , чун донаи холаши дилатро сайд кард

اوحدی، چون دانهٔ خالش دلت را صید کرد

Баъди азин аз дом ӯ мумкин набошад ҷустанат

بعد ازین از دام او ممکن نباشد جستنت